querelor

quĕrēlor, āri, v. dep. n. [querela],

• to make a complaint, complain: de malis praesentibus querelatur, Arn. in Psa. 76: eum querelantem invenimus, Serv. Argum. ad Bucol. Verg.

querēlor (querellor), ātus, ārī (querela), Klage erheben, klagen, de malis praesentibus querelatur, Arnob. in psalm. 76: postea eum querelantem invenimus, Serv. argum. ad Verg. bucol. p. 96 ed. Lion. Vgl. Gloss. IV, 460, 37 ›querelantem, querelas afferentem‹; Gloss. IV, 383, 33 ›querellatus, questus‹. – Aktive Nbf.

quĕrēlor (-llor), ārī, intr., se plaindre : Arn. J. Psalm. 76.

➳ forme act. quĕrēlo, āre, Décad.