quercinus
quercĭnus, a, um, adj. [quercus],
- of oak-leaves, Tert. Cor. Mil. 13.
quercīnus, a, um (quercus), von der Eiche, Eichen-, folia ex auro quercina, goldenes Eichenlaub, Tert. de cor. mil. 13: lignum, Marc. Emp. 35. p. 403 (b), B Steph.
simenus, i. viscum ~um
ad quendam truncum ~um
de R. de H. quia tannat cum alia cortice quam cum cortice ~ea faciendo falsitatem in opere
[vipere ] non capiantur ex piscinis vel litoribus fluviorum vel marium vel de petrosis quoniam in eis sunt ~e, facientes sitim
habundans arboribus ~is, taxeis ‥
Thomas Voyse prostravit ‥ unam parvam ~am in bosco vocato Overhempuie
an ake , quarcus, quarculus, ilex, quarcinus
lego ‥ rubeum lectum ‥ embroudatum in medio de quercubus et sparsim de foliis ~is
trabes acerne sive ~e [v. l. quercule, gl.: ]de cheyne ,de keynn
pixis vero ~a ‥ conbusta erat in pulverem
in liij bordis ~is emptis ‥ pro rotis molendinorum v s.
rex ingentes palos ~os et alcinos humo defigi fecit
maremium ~um
quercīnus, a, um, c. querceus : Tert. Cor. 13.