querelosus
quĕrēlōsus, v. querulosus.
querēlōsus (querellosus), a, um (querela), voller Klagen, res (Plur.), Cassiod. var. 9, 14, 1: v. Pers., Porphyr. Hor. carm. 3, 21, 2.
~us
esto, querelosus dicens: ego sum studiosus
hec anachorita est tediosa ~a [ME: ] et implacabilisgrucinde
ad importunam fratrum ‥ instanciam, ~am, et clamosam
~o clamore ‥ ad nos delato ‥
ne spreta caritas quartam rugosa fronte vel quereloso [vv. ll. queruloso, queroloso ] calamo exarare incipiat
quĕrēlōsus, a, um (querela), rempli de plaintes : Pomp. Porphyr. Hor. O. 3, 21, 2.
Querelleux, Jurgator. Alias
Querulus, apud Adelmum lib. de Virginitate cap. 4. et Flodoardum lib. 2. Hist. Remens. cap. 3. Item
actor, qui queritur coram judice. Fori Alcaçonenses :
Et qui feriret de lancea aut de spada polaciada peite 10. sol. et si tronciret ad altera parte, peite 20. sol. ad Quereloso.