About
Menu

quietivus

quietivus [CL quietus p. ppl. of quiescere+-ivus] , (phil.) that causes to cease or rest (as dist. from motivus). naturaliterque virtus motiva ad ~am terminatur Ps.-Gros. Summa 544; jam enim prediximus juxta Averroem virtutem ~am potiorem esse ‥ virtute motiva Ib. 546.

Saved

Recent