quiete
quiete, calmly, quietly, peacefully
quĭētē, adv., v. quiesco, P. a. fin.
quiētē, Adv. (quietus), ruhig, I) nach einer Tätigkeit Ruhe haltend: 1) ruhig, ohne Kampf, quietius tranquilliusque bellare, mit weniger Kampfeseifer und Hitze, Liv.: quietissime se recipere, Caes. – 2) ruhig, zurückgezogen, eingezogen, vivere, Cic.: agere aetatem, Cic. – II) v. Charakter: 1) ruhig, gelassen, apte et qu. ferre alqd, mit Fügung und ohne Murren, Cic.: verb. leniter et quiete colloqui (Ggstz. nihil iracunde rabioseque facere), Cic. – 2) ruhig, bedächtig, quietius edere alqd (Ggstz. avidius vorare), Macr. sat. 7, 12, 21.
quiete,gefædlice
Ethelardus per quattuordecim annos ~issime retentum regnum Cuthredo cognato reliquit
hinc si queratur racio quiestius [sic ] quam solito cur illi vivant hodie, cause sunt divicie
ut libere et ~e haec mea dona aeternaliter ab omnibus saecularibus negotiis habeant
hoc totum ita emit et ~e tenuit ut inde non serviret cuiquam homini
sicut unquam W. Dunelmensis episcopus melius et ~ius in vita sua tenuit
ut ~e teneret [terram ] ab omni servicio ‥ dum esset in curia regis
ita ~e et sine theloneo ‥ emant vinum ‥ sicut W. episcopus et monachi ‥ ~ius ‥ emerunt in tempore patris mei(
terra remaneat ‥ Thome ~e inperpetuum
reddidit ei ‥ tenementa sua ~e de se et heredibus suis inperpetuum
clamamus ~e in eternum Hamoni de Scotot, sex libras argenti
quĭētē (14) (quietus), tranquillement, paisiblement : Cic. Fin. 1, 52 ; Tusc. 4, 49 ; CM 13 || -tius Liv. 27, 12, 13 ; -tissime Cæs. C. 3, 46, 5.
quiētē adv.with comp.and sup.
- quietus, calmly, quietly, peacefully: acta aetas: quietius tranquilliusque bellare, with less energy, L.: quietissime se receperunt, Cs.