quomodolibet
quōmŏdŏ-lĭbet, adv.,
- howsoever (eccl. Lat.): qui quomodolibet vixerint, Aug. Civ. Dei, 21, 19.
quō-modo-libet, Adv., wie auch nur, Augustin. de civ. dei 3, 16 u. 21, 19; serm. 311, 2. Claud. Mam. de stat. anim. 1, 3, 6.
si quis ‥ tempore jejunii infirmatur vel ~et vexatur ‥ licet ei comedere
asserens se nunquam a consilio dicti comitis ‥ ~et recessurum
quod ‥ ordinacionis ‥ nequeat ~et derogari
non permittatur ‥ priorem ‥ molestari ~et
si magister ‥ causam alterius persone ~et faveat
quōmŏdŏlĭbĕt, de qq. manière que : Aug. Civ. 3, 16, etc.