raucisonus
raucisonus, hoarsesounding
raucĭ-sŏnus, a, um, adj. [raucus],
- hoarsesounding (only in the foll. passages): cantus cornicum, Lucr. 5, 1084: bombi, Cat. 64, 263.
raucisonus, a, um (raucus u. sonus), heiser klingend, dumpf tönend, raucisonoque minantur cornua cantu, Lucr. 2, 619: cantus cornicum, Lucr. 5, 1082: bombi, Catull. 64, 263.
immundorum spirituum ‥ clamoribus ~is [gl.: ]hasgrumelum
vir ‥ ex crebro continuoque belli clamore voce ~a
vox mea diversis variatur pulchra figuris / raucisonis numquam modulabor carmina rostris
raucisono [v. l. raucisonus ] medium crepitare per aethera suescens
inter raucisonos [gl.: rugientes ] situm leoneshasswege
tum tuba raucisonis reboat clangoribus alte
raucĭsŏnus, (14) a, um (raucus, sonus), qui a un son rauque : Lucr. 5, 1084 ; Catul. 64, 263.
Raucisonæ tubæ, in Actis SS. Maii tom. 5. ubi de vener. Ezone. Vox nota Lucretio et Catullo.
raucisonus
adj.
- raucus + sonus, hoarsesounding: bombi, Ct.