raucitas
raucĭtas, ātis, f. [raucus].
- 1 Hoarseness, raucity (not ante-Aug.), Cels. 2, 1 med.; Scrib. Comp. 184; Plin. 20, 6, 23, § 53; and in plur., id. 22, 23, 49, § 104.—
- 2 Transf.
- α A snoring, Mart. Cap. 8, § 804.—
- β Of the hoarse sound of the tuba, Plin. 11, 51, 112, § 269.
raucitās, ātis, f. (raucus), die Heisserkeit, I) von Pers., der rauhe Hals, griech. βράγχος, Cels. u. Plin.: Plur., Plin. 22, 104. – II) übtr., v. Tone, der rauhe, dumpfe Ton, tubarum, Plin.: rapiduli sonitus, v. Schnarchen, Mart. Cap. 8 § 804.
timetis ~atem et imbecillitatem mihi evenire
hooshed, or hoosnesse , ~as, -tis, f.
an hasenes , ‥ ~as
tube vero et litui clangor et ~as tonitrua
raucĭtās, ātis, f. (raucus), enrouement : Plin. 22, 104 || raucité, son rauque : Plin. 11, 269 || ronflement : Capel. 8, 804.