realitas

realitas [ML < 1 realis+-tas] , (phil.) quality of being real or having actual existence, real nature, reality. c1301 aut ‥ dicit ~atem in diversitate nature a Deo vel non Quaest. Ox. 336; modi grammaticales, qui precise dicunt modum concipiendi rei absque aliqua ~ate correspondente tali modo concipiendi Duns Ord. II 239; est una res, habens virtualiter sive preeminenter quasi duas ~ates, quia utrique ~ati ut est in illa una re competit illud quod est proprium principium tali ~ati ac si ipsa esset res distincta Ib. 356; habemus ‥ tria, per ordinem: ~atem opinabilem, quiditativam, et exsistencie Ib. III 189; modicam vel nullam ~atem ponunt alique relaciones preter ~atem subjectorum Wycl. Log. III 7; restat, ~ati amplius accedendum, videre sensum formarum ydealium vel exemplarium Id. Form. 170.