receptrix
receptrix, a harborer, concealer
rĕceptrix, īcis, f. [receptor].
- She that receives, Ap. de Mund. p. 66, 17; id. Asclep. p. 77, 30; p. 287 Bip.; Ambros. in Luc. 8, 52.—
- II In a bad sense, she that harbors or conceals: Messana, praedarum ac furtorum, Cic. Verr. 2, 4, 8, § 17; 2, 5, 62, § 160.
receptrīx, trīcis, f. (Femin. zu receptor), die Aufnehmerin, I) im allg., Apul. de mund. 19. Chalcid. Tim. 278: anima r. salutaris verbi, Ambros. in Luc. 8. § 52. – II) insbes., im üblen Sinne, die Hehlerin, furtorum, Cic. Verr. 4, 17 u. 5, 160.
imponendo ipsam esse ~icem latronum cum non fuerat
rĕceptrīx, (14) īcis, f. (receptor), recéleuse : Cic. Verr. 2, 4, 17 ; 5, 160.
receptrīx īcis, f
- receptor, a harborer, concealer: Messana praedarum.