receptabilis
rĕceptābĭlis, e, adj. [recepto],
- susceptible of, capable of any thing: passionis, Ambros. Ep. 44, 1.
receptābilis, e (recepto), für etw. zugänglich, einer Sache fähig, m. Genet., passionis, Ambros. epist. 44. § 1.
rĕceptābĭlis, e (recepto), capable de, susceptible de : Ambr. Ep. 44, 1.
Qui peut estre receu, Recevable. Charta Odonis Ducis Burgund. ann. 1203. pro Communia Belnensi, apud Perardum pag. 275 :
Sciendum, quod homines communiæ famulos Receptabiles
pro se, ut habetur in Chartulario Divion. et apud Perardum pag. 335 :
in exercitum meum mittere possunt.Habentur eadem verba in Charta Communiæ Divionensis ann. 1187. et Sinemuri ann. 1276.
de Mazaugues:
Unius gallinæ bonæ et Receptabilis.