recido
recido, to fall back, spring back, return
recido2, to cut away, cut down, cut off
- to fall back (class., and very freq., esp. in the trop. signif.; but not found in Virg. or Hor.).
- A Lit.: neque posse e terris in loca caeli Recidere inferiora, Lucr. 1, 1063: quia et recidant omnia in terras et oriantur e terris, Cic. N. D. 2, 26, 66: ramulum adductum, ut remissus esset, in oculum suum reccidisse, had sprung back, recoiled, id. Div. 1, 54, 123: quem (discum) libratum in auras Misit ... Recidit in solidam longo post tempore terram Pondus, Ov. M. 10, 180: etiam si recta recciderat (navis), Liv. 24, 34; Prop. 4 (5), 8, 44 et saep.: in collum Benjamin, Vulg. Gen. 45, 14.— Absol.: amictum recidentem, Quint. 11, 3, 162.—
- B Trop., to fall back, return: in graviorem morbum recidere, to relapse, Liv. 24, 29; so alone: ab his me remediis noli in istam turbam vocare, ne recidam, Cic. Att. 12, 21, 5; cf.: (quartanae) ne recidant, Plin. 28, 16, 66, § 228: post interitum Tatii cum ad eum (sc. Romulum) potentatus omnis reccidisset, Cic. Rep. 2, 8, 14: praestat in eandem illam recidere fortunam, id. Sest. 69, 146; cf.: Syracusae in antiquam servitutem recciderunt, Liv. 24, 32 fin.: quippe celebratam Macedonum fortitudinem ad ludibrium reccidisse verebatur, Curt. 9, 7, 23: in invidiam, Nep. Alcib. 7, 1.—So freq. of an evil, to fall back, recoil upon any one, esp. upon the author of it: omnes in te istaec recident contumeliae, * Plaut. Men. 3, 2, 54 (519): ut hujus amentiae poena in ipsum familiamque ejus recidat, Cic. Phil. 4, 4, 10: suspicionem in vosmet ipsos recidere, id. Rosc. Am. 29, 79: hunc casum ad ipsos recidere posse demonstrant, * Caes. B. G. 7, 1: quae in adversarios recidunt, Quint. 9, 2, 49: quod in ipsam recidat, Ov. M. 6, 212: consilia in ipsorum caput recidentia, Liv. 36, 29; cf. Curt. 9, 5, 25: periculosa et adversa cuncta in illos recasura, Suet. Aug. 96: in me haec omnia mala recciderunt, Vulg. Gen. 42, 36. —
- II (With the idea of cadere predominating.) To fall somewhere, to light upon, happen, occur, = redigi; constr. with ad, in, or an adv. of direction.
- α With ad: ex laetitiā et voluptate ad ludum et lacrimas, Cic. Sull. 32, 91: ex liberatore patriae ad Aquilios se Vitelliosque reccidisse, had sunk to a level with the Aquilii and Vitellii, i. e. had come to be regarded as a traitor, Liv. 2, 7: sinere artem musicam Recidere ad paucos, to fall into the possession of a few, Ter. Hec. 47: tantum apparatum ad nihilum recidere, to come to naught, Cic. Phil. 7, 9, 27: ad nilum, Lucr. 1, 857; Cic. Or. 70, 233: ad nihil, id. Att. 4, 16, 12.—
- β With in, Lucr. 5, 280: quae (tela), si viginti quiessem dies, in aliorum vigiliam consulum reccidissent, Cic. Planc. 37, 90; cf. id. Att. 1, 1, 2; id. Phil. 13, 9, 19: rex ut in eam fortunam recideret, Liv. 44, 31 fin.: omnis impensa in cassum recidat, Col. 4, 3, 5: mundi, In quem reccidimus, quidquid mortale creamur, Ov. M. 10, 18.—
- γ With an adv. of direction: huccine tandem omnia recciderunt, ut civis Romanus ... in foro virgis caederetur, Cic. Verr. 2, 5, 63, § 163: eo regiae majestatis imperium, Liv. 4, 2: eo res, Quint. 2, 10, 3: illuc, ut, etc., Juv. 12, 54: ex quantis opibus quo reccidissent Carthaginiensium res, Liv. 30, 42: pleraque, quo debuerint, reccidisse, id. 25, 31; cf. id. 4, 2: quorsum responsum recidat, Cic. Rosc. Com. 15, 43.
- I Lit.: vepres, Cato R. R. 2, 4; cf.: malleolos ad imum articulum, Plin. 17, 21, 35, § 160: sceptrum imo de stirpe, Verg. A. 12, 208; for which: laurum imā stirpe, Claud. Rapt. Pros. 3, 76 (cf. II.): ceras inanes, empty cells, Verg. G. 4, 241: hirsutam barbam falce, Ov. M. 13, 766: caput, id. ib. 9, 71: immedicabile vulnus Ense recidendum est, id. ib. 1, 191: pollicem alicui, Quint. 8, 5, 12: comas, Mart. 1, 32, 4; cf. capillos, Plin. Ep. 7, 27 fin.: ungues, Plin. 10, 35, 52, § 106: columnas, to hew out, Hor. C. 2, 18, 4: fustes, id. ib. 3, 6, 40: ancile ab omni parte recisum, Ov. F. 3, 377: mella, i. e. to take out, Pall. Jun. 7, 2.— Of persons: cuncti simul ense recisi, cut down, Luc. 2, 194.— Poet.: fulgorem sideribus, to rob the stars of their brightness, Stat. Th. 12, 310: gramina morsu, to devour, Calp. Ecl. 2, 45.—
- II Trop. (borrowed from agriculture), to lop off, cut short, retrench, abridge, diminish: perquam multa recidam ex orationibus Ciceronis, Quint. 12, 10, 52; cf. id. 12, 10, 55: inanem loquacitatem, id. 10, 5, 22: ambitiosa ornamenta, Hor. A. P. 447: omne quod ultra Perfectum traheretur, id. S. 1, 10, 69: nationes partim recisas, partim repressas, * Cic. Prov. Cons. 12, 31: mercedes scaenicorum, Suet. Tib. 34 init.: armaturas mirmillonum, to lessen, id. Calig. 55: ornandi potestatem, Quint. 2, 16, 4: facultatem aliter acquirendi, id. 12, 7, 10: impedimenta, to diminish, obviate, Front. Strat. 4, 1, 7; cf. occupationes, Sen. Q. N. 3 praef.: culpam supplicio, Hor. C. 3, 24, 34; cf.: cum magnis parva mineris Falce recisurum simili te, id. S. 1, 3, 123: vitia a stirpe, Claud. ap. Ruf. 1, 56; and: aliquid priscum ad morem, i. e. to reduce within the limits of ancient manners, Tac. A. 3, 53.
- —Hence, rĕcīsus, a, um, P.a., shortened, abridged; short, brief: opus, Vell. 2, 89, 1: ea recisa in unum librum coartasse, Plin. Ep. 1, 20, 8.—Comp.: tempus recisius (opp. longius), Dig. 47, 21, 2.— Sup. and adv. do not occur.
➳ chez les poètes reccido pour allonger la première syll. : Lucr. 1, 857 ; Ov. M. 6, 212 ; Juv. 12, 54.
- 1. afsnijden, uitsnijden, afhakken [sceptrum de stirpe; columnas uithakken; caput];
- 2. (poët.; postklass.) knippen, kortwieken, snoeien [barbam; comas; ungues; silvam];
- 3. (poët.; postklass.) (metaf.) beperken, verminderen, verkorten [ambitiosa ornamenta; alqd priscum ad morem tot de oude gewoonte];
- 4. vernietigen, uitroeien [nationes; culpam supplicio].
- 1. weer terugvallen; ➤ in terram recidunt omnia; ramulus in oculum recidit;
- 2. terugvallen, weer geraken in een toestand [in antiquam servitutem; in gravem morbum; in eandem fortunam; in invidiam];
- 3. (metaf.) bij iem. terugkeren; ➤ post interitum Tatii ad Romulum potentatus omnis recciderat;
- 4. treffen (m. ad; in m. acc.); ➤ hic casus ad ipsos ~ potest; ut huius amentiae poena in ipsum eiusque familiam recidat (Cic.); consilia in ipsorum caput recidentia;
- 5. in een slechtere toestand vervallen, zinken [ad nihilum of ad nihil tenietgaan; ex laetitia ad luctum; in unius imperium vervallen tot dictatuur]; ➤ spes ad querelam recidit (Phaedr.) slaat om in klachten;
- 6. raken in (m. in m. acc.; ad) [in periculum; ad ludibrium voorwerp v. spot worden];
- 7. in een tijd vallen [in aliorum vigiliam];
- 8. (postklass.) (neer)vallen [humi];
- 9. ten deel vallen, toevallen (aan: in m. acc.).
減。復倒。仰倒。— ad luctum ex laetitia 始喜終哭。Recidere vel recidere in morbum 反病。Id ego puto ad nihilum recasurum 自想此事將歸于無。Recidit ad paucas familias civitas 府中剩未幾家。Incassum recidit omnis impensa 總支用盡歸徒然。Recidit febris 反瘧。Haec eodem recidunt 此皆然。
Suggest a Translation
See an image
- re-+cado, to fall back, spring back, return: in terras: ramulum adductum in oculum suum recidisse, had recoiled: (saxa) convulsain eos recidebant, kept falling back, Cu.: etiam si recta reciderat (navis), L.—Fig., to fall back, return, be thrown back, fall, sink, be reduced, relapse: ab his me remediis noli vocare, ne recidam, suffer a relapse: ex liberatore patriae ad Aquilios, had sunk to a level with, L.: tantum apparatum ad nihilum recidere, come to naught: ad ludibrium, Cu.: in graviorem morbum, L.: Syracusae in antiquam servitutem reciderunt, L.: in invidiam, N.: hucine tandem omnia reciderunt, ut, etc.: illuc, ut, etc., Iu.: ex quantis opibus quo reccidissent Carthaginiensium res, L.—To fall back, fall to, pass, be handed over: cum ad eum potentatus omnis reccidisset: quae (tela) . . . in aliorum vigiliam consulum recidissent, i. e. would have fallen to my successors: sinere artem musicam Recidere ad paucos, T.—Of evil, to fall back, be visited, recoil, return: ut huius amentiae poena in ipsum recidat: posse hunc casum ad ipsos recidere demonstrant, Cs.: consilia in ipsorum caput recidentia, L.—To fall out, turn out, result, come: ne in unius imperium res recidat: quorsum recidat responsum tuum, non laboro, what your answer may prove to be.
- re-+caedo, to cut away, cut down, cut off: sceptrum imo de stirpe, V.: ceras inanīs, empty cells, V.: pueris membra, O.: volnus Ense recidendum est, O.: columnas, hew out, H.—Fig., to lop off, cut short, retrench, abridge, diminish: ambitiosa Ornamenta, H.: nationes recisae: supplicio culpam, H.
-
…civitatis o lex Porcia legesque Semproniae o graviter desiderata et aliquando reddita plebi Romanae tribunicia potestas hucine tandem haec omnia reciderunt ut civis Romanus in provincia populi Romani, in oppido foederatorum, ab eo qui beneficio populi Romani fascis et…
Cicero, in Verrem
-
…repressam a Cicerone, tantumque eum tribuere huic indulgentiae ut se maledictis non abstineat iis quidem quae in ipsum dupliciter recidunt, quod et pluris occidit uno seque prius oportet fateatur sicarium quam obiciat Cascae quod obicit et imitatur in Casca…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…retardavit quem tamen ille demens laedere se putabat edictis, ignorans quaecumque falso diceret in sanctissimum adulescentem, ea vere recidere in memoriam pueritiae suae. ingressus urbem est quo comitatu vel potius agmine, cum dextra sinistra, gemente populo…
Cicero, Philippicae
-
…esse promisit. ita vero, Quirites, ei ut precamini eveniat atque huius amentiae poena in ipsum familiamque eius recidat quod ita futurum esse confido. iam enim non solum homines sed etiam deos immortalis ad rem publicam conservandam arbitror…
Cicero, Philippicae
-
…autem vis omnis atque natura Diti patri dedicata est, qui dives ut apud Graecos Πλού των, quia et recidunt omnia in terras et oriuntur e terris. Cui Proserpinam quod Graecorum nomen est, ea enim est quae Περσεφόνη…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…tamen etiam summi gubernatores in magnis tempestatibus a vectoribus admoneri solent hunc tantum tuum apparatum tamque praeclarum ne ad nihilum recidere patiare. tempus habes tale quale nemo habuit umquam. hac gravitate senatus, hoc studio equestris ordinis, hoc…
Cicero, Philippicae
-
…videtur Thermum fieri cum Caesare. nemo est enim ex iis qui nunc petunt qui, si in nostrum annum reciderit, firmior candidatus fore videatur, propterea quod curator est viae Flaminiae que cum erit absoluta sane facile eum libenter…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ad Socratem, qui Archelaum, Anaxagorae discipulum, audierat, numeri motusque tractabantur, et unde omnia orerentur quove reciderent, studioseque ab is siderum magnitudines intervalla cursus anquirebantur et cuncta caelestia. Socrates autem primus philosophiam devocavit e caelo…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…quod certe adflicti et fracti animi non fuit. ab his me remediis noli in istam turbam vocare, ne recidam. Scr. Asturae xv K. Apr. a. . CICERO ATTICO SAL. de Terentia quod mihi…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…aut Deliaco ; videsne, ut ordine verborum paululum commutato, isdem tamen verbis stante sententia, ad nihilum omnia recidant, cum sint ex aptis dissoluta Aut si alicuius inconditi arripias dissipatam aliquam sententiam eamque ordine verborum paululum commutato in…
M. Tullius Cicero, Orator