recingo
recingo, to ungird, loosen, undo
recingō, cīnxī, cīnctus, 3, a.: to ungird, loosen; p., recīnctus, a, um, ungirded, loosely hanging, 4.518.
rĕ-cingo, no perf., ctum, 3, v. a.,
- to ungird, loose that which was girded (a poet. word of the Aug. period; esp. freq. in Ov.): tunicas, Ov. M. 1, 398; id. Am. 1, 5, 9; 3, 1, 51: vestes, id. M. 7, 182; * Verg. A. 4, 518: cum veste recinctā, Val. Fl. 8, 115: zonam, Ov. H. 2, 116.— Mid.: neque eo contenta recingor, I ungird myself, Ov. M. 5, 593; and, in poet. construction, with acc.: sumptum recingitur anguem, divests herself of the snake which she had girt around her, Ov. M. 4, 510; cf.: ferrum recingi, Stat. S. 1, 4, 75.—Of persons: mulier recincta, Plin. 17, 28, 47, § 266.—
- II To gird again: Serenianus recinctus est ut Pannonius, Amm.26, 5, 3.
re-cingo, cīnxī, cīnctum, ere, I) aufgürten, losgürten, lösen, zonam (Jungfrauengürtel), Ov.: tunicas, Ov.: vestis recincta, losgegürtet, frei herabhangend, Verg. u. Val. Flacc. – medial recingor, ich gürte mich los, ziehe mich aus, Ov.: recingi ferrum, den Degen ablegen, Val. Flacc.: sumptum recingitur anguem, legt die Schlange ab, womit sie gegürtet war, Ov. – II) wieder gürten; dah. recingi, wieder zum Heeresdienste berufen werden, Amm. 31, 12, 1.
rĕcingō, (14) cīnxī, cīnctum, ĕre, tr., ¶ 1 dénouer : zonam Ov. H. 2, 116, dénouer une ceinture ; in veste recincta Virg. En. 4, 518, avec la robe dénouée || recingor Ov. M. 5, 593, je dénoue ma ceinture ; [poét.] sumptum recingitur anguem Ov. M. 4, 510, elle détache dʼelle le serpent quʼelle avait pris pour ceinture ; recingitur ferrum Stat. S. 1, 4, 75, il se débarrasse de son épée ¶ 2 ceindre de nouveau : recingi Amm. 31, 12, 1, ceindre de nouveau ses armes.
- 1. ontgorden [tunicam; zonam losmaken]; ➤ vestis recincta neerhangend; — pass. recingi zich uitkleden (m. acc.): recingitur anguem ze maakt de slang los (die zij als gordel droeg);
- 2. (Laatl.) pass. recingi zich opnieuw aangorden.
re-cingō —, ctus, ere,
- to ungird, loosen, undo: vestīs induta recinctas, O.: in veste recinctā, V.: neque eo contenta recingor, ungird myself, O.: sumptum recingitur anguem, unwinds the folds, O.