reciprocatio
rĕcī̆prŏcātĭo, ōnis, f. [reciproco].
- Lit., a going back upon itself, a returning by the same way, retrogression (post-Aug.): aestus, i.e. the reflux, ebb, Plin. 9, 8, 9, § 29: fili, id. 11, 24, 28, § 83: caprorum, id. 8, 50, 76, § 201: errantium siderum, Gell. 14, 1, 23.—
- II Trop., alternation, reciprocation: talionum, retaliation, Gell. 20, 1, 18: animorum, the transmigration of souls, metempsychosis, Tert. ad Nat. 1, 19.—
- 2 In gram., reciprocal action, in the pron. recipr., Prisc. p. 940 P.
reciprocātio, ōnis, f. (reciproco), das Zurückgehen auf demselben Wege, I) eig.: aestus (der Flut), die Ebbe, Plin.: spiritus, Amm.: siderum, Gell.: animorum, Seelenwanderung, Eccl. – II) bildl.: a) die Wechselseitigkeit, talionum, Gell. 20, 1, 18; Plur. absol., Prisc. 17, 155. – b) als gramm. t. t. die rückwirkende Handlung beim pronomen recipr., Prisc. 12, 12.
scis unde prodeat terrarum mocio, / fluctus equorei reciprocacio
de illis [amnibus ] ‥ que vel in se orbiculariter currunt vel in mare fluentia ab eodem item fluxum sumunt ‥ satis patet. ‥ si ‥ in aquarum cursu hunc ‥ ~onis reditum recipimus ut ea in se currere credamus
ipse vitalis tocius anime motus est quedam de se spiritalis egressio et in se reciproca reversio; ‥ ex ~one ‥ spiritalis motus anime in se, sequitur motus cordis qui in se reciprocatur
sincere ‥ ~onem dileccionis
mortis simulacrum est sine dubio / elementaria reciprocacio
omniaque sua mobilia per hujusmodi ~ones devorata pro mulcta confiscantur
~o, alternatio
rĕcĭprŏcātĭō, ōnis, f. (reciprocus), ¶ 1 mouvement alternatif ou réciproque, action de rétrograder : æstus Plin. 9, 29, le reflux ; errantium siderum Gell. 14, 1, 23, retour des planètes à leur point de départ || [fig.] retour : talionum Gell. 20, 1, 18, la peine du talion ¶ 2 métempsychose, transmigration [des âmes] : Tert. Nat. 1, 19 ¶ 3 nature réciproque [en t. de gramm.] ; réciprocité, action réfléchie : Prisc. Gramm. 12, 12.
- 1. het teruggaan langs dezelfde weg [siderum];
- 2. uitwisseling [talionum].