reciprocatus
rĕcī̆prŏcātus, ūs, m. [reciproco],
- = reciprocatio, Aug. Genes. ad litt. 11, 1 fin.; Prud. στεφ. 10, 574.
reciprocātus, ūs, m. = reciprocatio, Augustin. de genes. ad litt. 11, 1 extr.
1 rĕcĭprŏcātus, a, um, part. p. de reciproco.
2 rĕcĭprŏcātŭs, ūs, m. , mouvement alternatif : Aug. Gen. 11, 1.