Logeion | reconditorium

reconditōrium, iī, n. (recondo), der Aufbewahrungsort, Isidor. orig. 15, 5, 8 (als Erklärung von horreum).

reconditorium [ML < CL reconditus p. ppl. of recondere+-torium] , receptacle, place for storing or preserving; b (fig., of human breast, chest); c (resting place of saint). scrinium, repositorium, ~ium Osb. Glouc. Deriv. 590. b cum ‥ illud divinorum carismatum †recondiorium [l. reconditorium] sacerdotalis manus oleo sacro contingeret pectus Gosc. Wulsin 8. c factum est merito dici celeste in terris sanctuarium tot sanctorum ~ium W. Malm. GR I 21.

rĕcondĭtōrium, ĭī, n. , endroit pour serrer : Isid. Orig. 15, 5, 8.

, Locus ubi Chartæ reconduntur, Chartophylacium. Charta Ludovici Pii Imper. ann. 832. apud Felibianum Hist. San-Dionysianæ pag. lv : Duas inde pari tenore conscriptas firmationes fieri jussimus, ut una imperialis aulæ Reconditorio palatinis salvetur excubiis ; altera ab ipsius monasterii custodibus in perpetuum diligenti cura debeat provideri. Ubi reliquiæ collocantur, in Miraculis S. Heinrici cap. 13. apud Pertz. tom. 4. Scriptor. pag. 816 : Auferri furtim reliquias metuebat ; ad quod precavendum ex quadris lapidibus facto satis habili Reconditorio, eas in illo collocavit.

reconditorium

Saved

Recent