reconcedere

reconcedere [CL re-+concedere] 1 to grant again or in return. c1190 croftum ‥ quod ‥ nobis ‥ abstulit, nobis iterum ~cessit, in escambium pro duobus croftis Meaux I 227; recognovit et ~cessit eidem A. totam predictam terram ‥ in dotem ipsius A. Bracton f. 303b; 1309 ~cessit ei omnia tenementa sua PQW 825b; clerus Anglicanus concessit regi decimas triennales; cui rex ~cessit, per chartam suam, tale privilegium Wals. YN 283; 1450 iidemque Simon et Ricardus ~cesserint predictis nuper duci et Alicie predicta maneria Cl 301 m. 13; 1573 concedimus ‥ Laurencio Dyas ‥ et Johanni Webster quod ipsi unum mesuagium ‥ dare possint et concedere ‥ . T. W. et R. M. ‥ concessimus eciam ac concedimus eisdem Thome et Ricardo ulteriorem licentiam quod ipsi mesuagium ‥ ac cetera premissa ‥ ~cedere possint predicto Johanni Pat 1107 m. 38. 2 to agree again. 1232 per consensum conventus ‥ nominaverunt ‥ priorem. ‥ sic ~cessit conventus MonA II 81.