reconciliator
reconciliator, a restorer
rĕconcĭlĭātor, ōris, m. [reconcilio],
- a restorer: pacis, Liv. 35, 45, 3: Agrippa populi reconciliator, Ap. Apol. 18, p. 276, 4.
reconciliātor, ōris, m. (reconcilio), der Wiederhersteller, pacis, Friedensstifter, Liv. 35, 45, 3: Agrippa populi r., Versöhner, Apul. apol. 18.
multum offendisti Deum tuum, et alium non vis habere ~orem nisi te ipsum?
Christum ‥ caelestium et terrestrium ~orem
verus mediator Dei et hominum, verus humani generis redemptor ac ~or
~or humani generis, obsecro te propter nomen tuum
postquam constat hominem illum Deum et peccatorum esse ~orem, dubium non est eum omnino sine peccato esse
si iratus est eis Dominus, sacerdos medius intercedat, et in tempore iracundie fiat ~or
rĕconcĭlĭātŏr, ōris, m. , celui qui rétablit : Liv. 35, 45, 3 || qui réconcilie : Apul. Apol. 17.
reconciliātor ōris, m
- reconcilio, a restorer: pacis, L.