About Report a problem

Menu

reconciliare

reconciliare [CL] 1 to bring back into partnership or agreement, reconcile; b (abstr.); c (intr.) to bring about an agreement or act as reconciler between (two others). qui furtum faciebat, penitentia ductus semper debet ~iari ei quem offendebat Theod. Pen. I 3. 3; qui ‥ contra consulem rebellaverant principi suo ~iati sunt Ord. Vit. IV 12 p. 257; accorder ‥ concordare, ~iari Gl. AN Ox. f. 153r; hoc non est aliud, quam dicere, quod [anime in purgatio] non essent ~iate ad Deum Ockham Dial. 763.  b ut pacem inter Deum et hominem ‥ mitteret, ut angelicam et humanam naturam ~iaret Ord. Vit. XII 21 p. 380.  c 705 quia nullo modo possum inter illos ~iare et quasi obses pacis fieri Wealdhere Ep. 22. 2 to be reconciled to or with (w. acc. or dat.). sacrificio Agni Dei oblato, Deo ~iavit Adel. Blandin. Dunst. 11; in quos peccaverat fratribus ~iaturus Gosc. Mir. Iv. lxxviii; uxor si ‥ reliquerit virum ‥ et moretur cum adultero ‥ amittat ‥ actionem suam petendi dotem ‥ nisi vir ‥ sponte ‥ eam ~iet et secum cohabitare permittat Reg. Malm. I 99. 3 to restore (peace or sim.). b to restore to peace. c to repair (breach). quanta est furibundae libidinis ferocitas et ‥ quanta est ~iati [gl.: pacificati] pudoris pietas Aldh. VirgP 45 p. 299; tanta ei virtus ~iande pacis inerat ut quicumque discordes ad eum venirent, ejus mellifluis mitigati sermonibus pacifici remearent Ord. Vit. VI 9 p. 78; ille lapis in quo hoc signum est habet potestatem ~iandi amorem inter virum et mulierem, et inter nebulones et adulteras Sculp. Lap. 449; fragilis treuga sepius rupta sepiusque reconsiliata Bower VIII 12.  b p675 salvatore nostro a summo caelorum fastigio descendente ut ‥ mundum pace ‥ ~iaret Aldh. Ep. 4; regnum reconsilians, reprimens elatos Carm. Lew. 270.  c ceteris ‥ violati foederis clasma concorditer ~iantibus [gl.: i. pacem habentibus, i. quiescentibus, concordantibus, pacificis] solus ultricem mortis vindicatam exsolves Aldh. VirgP 38 p. 289. 4 to restore (person into a community): a (exile); b (penitent, to communion w. church). a s1213 exulati sunt ~iati in terris sine aliqua retencione cujuscunque rei Eul. Hist. III 106.  b mulier si duobus fratribus nupserit, abiciatur usque in die mortis; in extremis tamen propter humanitatem ~ietur (Leg. Hen. 70. 17) GAS 589; episcopus a nodo quo manus nostre ligabantur nos absolvit et ante altare ‥ ~iavit W. Malm. GR II 174; 1332 ut ‥ officium celebretis ‥ consecrando crisma sanctum, et ~iando penitentes Lit. Cant. I 477; [ad] excommunicacionis ‥ sententiis involutos ‥ absolvendum et reconsiliandum Eng. Clergy 190. 5 to reconsecrate, rededicate: a (church ornament); b (church or cemetery, esp. after bloodshed). a papa dicebat mensam altaris motam nec ~iandam nec iterum consecrandam nec amplius in altare reputandam Anselm Misc. 322; donec sacerdos ‥ aque benedicte ‥ aspersione ‥ fontem ~iaverit Gir. TH II 7 p. 89; ornamenta ministerio consecrata divino ‥ post eorum ablutionem, priusquam usui altaris reconsignentur, ~iari debent a domno abbate Cust. Westm. 59; ~ientur ista linceamina vel hee pallee altaris vel albae iste seu hec altaris sacri ornamenta ministerii usui preparata Cust. Cant. 114.  b aquam ‥ benedixit et ecclesiam quam contaminaverat ‥ ~iavit Ord. Vit. XII 25 p. 409; 1301 quum ecclesia ‥ per effusionem sanguinis sit interdicta, ad ‥ episcopi ‥ refugium recurrentes ‥ licentiam ~iandi ‥ concedentis Chr. Rams. 371; 1329 ad ~iandum cimiterium [in quo famuli rixantes ad verbera cum effusione sanguinis processerunt] Lit. Cant. I 301; s1357 miserunt ‥ episcopum ‥ ~iare unam ecclesiam extra muros per mortem ‥ pollutam Knighton II 95; 1371 ecclesia ‥ et reformata et reconsulta [? l. reconsiliata] per episcopum Herefordie IPM 135/223/13; 1414 ad dedicandum, consecrandum et ~iandum ecclesias conventuales, collegiatas et parochiales capellasque et cimiteria ac altaria ‥ vobis ‥ committimus potestatem Reg. Cant. III 326; ecclesias, cimiteria, monasteria et alia loca ecclesiastica ‥ polluta ‥ reconsiliari Eng. Clergy 197.

Saved

Recent