About
Menu

recredere

recredere [CL re-+credere; cf. AN recreire, OF recroire] 1 (intr.) to admit defeat (in judicial combat). 1170 debet dim. m. quia ~idit de duello suo debet dim. m. ad judicium Pipe 102. 2 to tire, exhaust, (in quot. p. ppl. as adj. representing OF recrëu p. ppl. of recroire) (of horse) exhausted. 1290 pro ‥ equis conductis ‥ quis equi sui proprii fuerunt recruti per viam Doc. Scot. I 134; 1290 pro restauro unius runcini ‥ qui quidem equus fuit recreatus in servici regis (AcWardr) Chanc. Misc. 4/5 f. 45; 1295 de xj animalibus recrutis per viam in fugando de partibus Scocie Doc. Scot. II 16; 1300 de iij equis recrutis vend’ per eundem ad diversa precia de equis venientibus de partibus Gawed AcWardr 13. 3 to undertake to restore. dominus S. de M. ‥ occupavit ‥ xv dolea vini que dictus A. habebat penes se ‥ que vina dictus comes solvere noluit vel ~ere dicto A. pro ipsis cuilibet justiciam offerenti V. Montf. app. 319; 1283 bona ‥ capta ‥ per gentes nostras ‥ restituatis ‥ et interim omnia ~antur RGasc II 221b. 4 to release on bail. 1313 sibi ‥ justiciatum predictum tanquam heredi ‥ deliberare vel saltem sibi ~ere secundum consuetudinem parcium illarum RGasc IV 1018; 1315 alioquin arrestatus cum caucionibus ~atur, nisi suspicio appareret quare deberet teneri Ib. 1626.

Saved

Recent