recresco
recresco, to grow again, increase again
rĕ-cresco, crēvi, crētum, 3, v. n.,
- to grow again, to grow up or increase again (mostly poet. and post-Aug.): ergo terra tibi libatur et aucta recrescit, Lucr. 5, 260: favete nomini Scipionum, suboli imperatorum vestrorum, velut accisis recrescenti stirpibus, Liv. 26, 41 fin.: praecisa ossa, Plin. 11, 37, 87, § 216: luna pleno orbe, Ov. H. 2, 5: recretis crinibus, that have grown again, Paul. Nol. Carm. 21, 560.
re-crēsco, crēvi, crētum, ere, wieder wachsen, wieder hervorwachsen, Liv. u.a.: recretis crinibus, Paul. Nol.
rĕcrēscō, (15) crēvī, crētum, ĕre, intr., croître de nouveau, repousser, renaître : Lucr. 5, 260 ; Liv. 26, 41, 22 || rĕcrētus, repoussé : P. Nol. Carm. 24, 562 (Hartel).
re-crēscō crēvī, —, ere,
- to grow again, increase again: velut accisis recrescens stirpibus, L.: luna toto quater orbe recrevit, O.