recrementum
rĕ-crēmentum, i, n. [cerno],
- refuse, filth, dross, slag, recrement (post-Aug.): plumbi, Cels. 6, 8: farris, i. e. chaff, Plin. 18, 16, 41, § 142; Prud. Apoth. 65.— Of human excrements, Gell. 17, 11, 2.
recrēmentum, ī, n. (cerno), der Abgang, die Schlacken, der Unrat, plumbi, Cels.: farris, Abgang, Spreu, Plin.: v. den menschlichen Ausleerungen, Gell. 17, 11, 2.
~a ferri,sinder
rĕcrēmentum, ī, n. (re, cerno), déchets, ordure : plumbi Cels. Med. 6, 8, crasse de plomb ; farris Plin. 18, 142, gros son || excréments : Gell. 17, 11, 2.
Itemix aignaus d'or, desquielx il y en a viij. qui furent prisié xvj. l. Par. etxxxiiij.ix pesanz iij. marz et vj. onces, pierre et tout ; dont l'on rabat pour les pierres et le Recrois ij. marz.xxvj.
Sic equus ille innoxius, temeritatis alienæ de cetero servavit indicia, quippe qui nec carnis plenæ nec cutis solidæ, nec pilorum deinceps recipere meruit Recrementa.
Recroisvel
Recroizalias, idem quod nunc
Euchere, Auctio. Charta scabin. Duac. ann. 1366. in Reg. 97. Chartoph. reg. ch. 154 :
Avons vendu bien et loyaument par cri publique sur ce fait, à Recroiz et à palmée, etc.Lit. ann. 1368. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 133. art. 20 :
Que toutes les revenus de ladicte ville(de Douay) seront bailliées, accensées à cris et à Recrois.
A cry et à Remont, eodem sensu, in Lit. ann. 1365. tom. 4. earumd. Ordinat. pag. 594.