About
Menu

recrudescere

recrudescere [CL] , to break out again (also fig.); b (w. in & acc.). etenim re simul peracta, libidini non satis fit, sed semper ~escit Alb. Lond. DG 6. 5.  b 1152 in filium ejus ira ~uit Arnulf Ep. 7; si fonti liquentia superfundas, accessio transit in rivulis, si camino ignem adicias, in ligna incendium ~escit J. Sal. Pol. 480C; 1179 in me vehementius regis ira ~uit Arnulf Ep. 132.

Saved

Recent