refreno
refreno, to bridle, check, curb
rē̆-frēno (refraeno), āvi, ātum, 1, v. a. *
- To hold in with a bridle, to check, curb: equos, Curt. 4, 16, 3.—
- II In gen., to bridle, check, curb, restrain, hold back.
- A Lit.: fluvios, Lucr. 6, 531; cf. aquas, Ov. H. 6, 87: materiem per membra, Lucr. 2, 276; cf.: copiam materiaï, id. 2, 283.—
- B Trop. (class.): religione refrenari, Lucr. 5, 114: blanda refrenat morsus voluptas, id. 4, 1085: adulescentes a gloriā, Cic. Cael. 31, 76; cf.: a reditu refrenavit, id. Phil. 11, 2, 4: juventutem, id. Div. 2, 2, 4: libidines, id. Par. 5, 1, 33: libidinem, id. Agr. 2, 20, 55: indomitam audeat Refrenare licentiam, Hor. C. 3, 24, 29: animum conscientiā sceleris avaritiaeque suae, Cic. Verr. 2, 3, 57, § 130: omnium opibus refrenare ac coërcere, id. Div. 2, 2, 4: cursum dicendi, Quint. 8, prooem. § 27: neque hac re severitas Papirii refrenari potest, Val. Max. 2, 7, 8: linguam, Vulg. Jacob. 1, 26.
rĕfrēnō, (12) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 arrêter par le frein : [des chevaux] Curt. 4, 16, 3 ¶ 2 [fig.] réfréner, dompter, maîtriser [qqn, qqch.] : Cic. Div. 2, 4 ; Par. 33 ; Verr. 2, 3, 130 ; Agr. 2, 55 ; Lucr. 5, 114 ; 6, 531 ; a reditu aliquem Cic. Phil. 11, 4, barrer le chemin du retour à qqn ; adolescentes a gloria Cic. Cæl. 76, réfréner lʼélan des jeunes vers la gloire.
re-frēnō —, —, āre,
- to bridle, check, curb: equus, Cu.—To keep down, control: aquas, O.— Fig., to restrain, check, keep: adulescentīs a gloriā: a reditu: indomitam licentiam, H.