About

Menu

refricare

refricare [CL] 1 to rub again, to make sore again by rubbing (in quot. transf.); b (fig., w. memoria as obj. or as subj. of pass. form) to excite or revive the memory (of something unpleasant, w. gen.). turpe est, maxime homini orthodoxo, ~are injurias et odiorum sopitos cineres denuo suscitare P. Blois Opusc. 894B.  b addit ‥ vulnera super dolorem vulnerum, ut ad cumulum supervenientis mali preteritorum malorum memoria ~etur P. Blois Opusc. 809B; debet ‥ penitens semper ~are memoriam peccati sui, non ad delectandum, sed ad dolendum pro eo T. Chobham Conf. 6. 2 (transf.) to go back over (past event) in thought or speech, rehearse, reiterate. ~are, revolvere GlC R 114; 1171 quia audivimus sacerdotem niti ~are quod factum est Arnulf Ep. 77; debemus ‥ actus preteritos tenaci sepius ~are memoria P. Blois Serm. 751D; 1296 visis articulis in littera tua ‥ contentis, ne ea singula ~emus tibi breviter intimamus quod ‥ Reg. Cant. 519. 3 (in gl. or list of words). ‘re’ praepositio ‥ praeponitur quibusdam partibus orationis, ut removet, ~at ‥ Alcuin Orth. 2344; frico componitur ‥ ~o, -as, et confrico ‥ et ab istis verbalia Osb. Glouc. Deriv. 238.

Saved

Recent