regie
regie, royally, imperiously, despotically
rēgĭē, adv., v. regius fin.
rēgiē, Adv. (regius), königlich, im guten u. üblen Sinne, a) wie ein König, prächtig, accubare, Plaut. Stich. 377: ebenso Varro r. r. 1, 2, 10. – b) gebieterisch, herrisch, crudeliter et regie fieri, Cic. Cat. 1, 30: ea, quae regie seu potius tyrannice statuit in aratores, Cic. Verr. 3, 115.
quicquid Henricus fecerat vel tyrannice vel ~e, comparatione deteriorum visum est peroptimum
quod [Henricus ] solus omnium filiorum Willelmi natus esset ~e, et ei regnum videretur competere
rēgĭē (15) (regius), ¶ 1 à la façon dʼun roi, royalement, magnifiquement : Pl. St. 377 ; Varro R. 2, 2, 10 ¶ 2 à la manière dʼun maître absolu, dʼun despote : Cic. Cat. 1, 30 ; Verr. 2, 3, 115.
rēgiē
adv.
- regius, royally, imperiously, despotically: regie statuit in aratores, imperiously: crudeliter et regie factum.