remunerator
rĕmūnĕrātor, ōris, m. [remuneror],
- one that repays or recompenses, a rewarder, recompenser (post-class.): Deus, Tert. Apol. 36; Aug. Civ. Dei, 14, 26; Vulg. Heb. 11, 6: VIRTVTVM, Inscr. Orell. 1140.
remūnerātor, ōris, m. (remuneror), der Vergelter, Tert. apol. 36. Ambros. de Noë et arca 14, 48. Augustin. de civ. dei 14, 26. Vulg. epist. ad Hebr. 11, 6. Cassiod. var. 5, 41, 5 u. 10, 16, 2: virtutum, Corp. inscr. Lat. 6, 1749 lin. 4.
qui enim ob id sitienti potum tribuit ut sibi aequus ~or abundantiam largiatur poculi terrestris
inde mercedem bone retributionis ab eterno ~ore recipies in eterna vita
et in futuro centuplicatis operibus vestris vitam vobis permanentem copiosus ~or retribuat
in labore isto sudandum est tibi, quia ‥ ~or tuus astat in januis
mecum sit ~or Altissimus
~or omnium bonorum quo plus illi, pro ejus nomine, contulistis
in omnibus enim que agimus ‥ debemus in ~orem vite oculos nostre intentionis dirigere
ipse laborum piorum ~or
dulcis quippe acceptator et locuples ~or obsequii est
ostendens ‥ Deum et illius justi obsequii, quod a servis prestatur carnalibus dominis, authorem esse, et ~orem
ipse certantium auxiliator et ~or vincentium Jesus Christus
Jesum ‥ ~orem sperantium in se
istam meam devotam familiam rogabo quod fideles ~ores intercessoresque animarum nostrarum apud omnipotentem Deum existere concedatis
rĕmūnĕrātŏr, ōris, m. (remuneror), rémunérateur : Tert. Apol. 36.