About Report a problem

Menu

remugio

remugio, to bellow back, low in answer

Frieze-Dennison Vergil

remūgiō, 4, n.: to bellow again or loudly; resound, reëcho, 6.99, et al.
rĕ-mūgĭo, īre, v. n.,
  • to bellow back; to resound, re-echo (poet.): ad mea verba remugis, Ov. M. 1, 657: Sibylla antro remugit, Verg. A. 6, 99: totus remugit Mons, id. ib. 12, 928: Ionius remugiens sinus Noto, Hor. Epod. 10, 19: nemus ventis, id. C. 3, 10, 6: gemitu nemus, Verg. A. 12, 722: nemus alio bellatore (i. e. tauro), Stat. Th. 12, 602: nemus latratu, Sen. Thyest. 675; cf.: vox assensu nemorum ingeminata remugit, Verg. G. 3, 45: sequitur clamor caelumque remugit, id. A. 9, 504: leve tympanum remugit, Cat. 63, 29.

Saved

Recent