renuntiator
rĕnuntĭātor (rĕnunc-), ōris, m. [renuntio],
- a reporter, relater, proclaimer (late Lat.): consiliorum nostrorum renuntiatores, Dig. 48, 19, 38: dispositionis infernae, Tert. Anim. 57 fin.: erroris tui, id. Pall. 4, fin.
renūntiātor, ōris, m. (renuntio), der Bekanntmacher, Verkündiger, Entdecker, ICt. u. Eccl.
‘cunctorum ‥ fidelium est renunciare omnibus que possident’ [] ‥ . ecce ‥ Beda ‥ omnes fideles dicit esse ~ores bonorum Bede Luke 518D
rĕnūntĭātŏr, ōris, m. (renuntio), celui qui dénonce, qui dévoile : Dig. 48, 19, 38 ; Eccl.