repatrio
rĕ-patrĭo, āvi, 1, v. n.,
- to return to one’s country, go home again (late Lat.): cum multi captivorum intacti repatriaverint, Sol. 27: hinc ad Pelusium, id. 33: ad Romanum imperium, Cassiod. Var. 3, 18.
repatrio, āvī, āre (re u. patria), ins Vaterland zurückkehren, heimkehren, Solin. 27, 15. Ambros. de interpell. Iob et David 2, 5. § 19. – übtr., in der Rede zurückkehren, ad Pelusium, Solin. 33, 23: ad Romanum imperium, Cassiod. var. 3, 18, 2.
rĕpătrĭō, āvī, āre, intr. (re, patria), rentrer dans sa patrie : Sol. 27, 15 || [fig.] revenir à (reparler de) : Sol. 33, 23 ; Cassiod. Var. 3, 18.