repono
repono, to put back, set back, replace, restore
BWL
recall the memory of that time
he restored bridges broken by old age
food stored up for winter
Frieze-Dennison Vergil
Could not find reponantur in Logeion dictionaries.
reponantur Verb: present passive subjunctive 3rd plural of repono
- I With the idea of the re predominant.
- A To lay, place, put, or set a thing back in its former place; to replace, restore, etc. (class.; syn. remitto).
- 1 Lit.: cum suo quemque loco lapidem reponeret, Cic. Verr. 2, 1, 56, § 146: quicque suo loco, Col. 12, 3, 4: humum, the earth dug from a pit, Verg. G. 2, 231: pecuniam in thesauris, Liv. 29, 18, 15 Weissenb.; 31, 13; cf.: ornamenta templorum in pristinis sedibus, Val. Max. 5, 1, 6: infans repositus in cunas, Suet. Aug. 94: ossa in suas sedes, Cels. 8, 10, 1: femur ne difficulter reponatur vel repositum excidat, set again, id. 8, 20; 8, 10, 7: se in cubitum, to lean on the elbow again (at table), Hor. S. 2, 4, 39: insigne regium, quod ille de suo capite abjecerat, reposuit, Cic. Sest. 27, 58: columnas, id. Verr. 2, 1, 56, § 147: tantundem inaurati aeris, Suet. Caes. 54: togam, to gather up again, Quint. 6, 3, 54; 11, 3, 149: capillum, id. 8, prooem. § 22: excussus curru ac rursus repositus, Suet. Ner. 24: nos in sceptra, to reinstate, Verg. A. 1, 253; cf.: reges per bella pulsos, Sil. 10, 487: aliquem solio, Val. Fl. 6, 742: veniet qui nos in lucem reponat dies, Sen. Ep. 36, 10: ut mihi des nummos sexcentos quos continuo tibi reponam hoc triduo aut quadriduo, Plaut. Pers. 1, 1, 38 (38); Sen. Ben. 4, 32 fin.: quosdam nihil reposuisse, Plin. Ep. 8, 2, 6: donata, Hor. Ep. 1, 7, 39: flammis ambesa reponunt Robora navigiis, to replace, restore, Verg. A. 5, 752: aris ignem, id. ib. 3, 231: molem, Sil. 1, 558: ruptos vetustate pontes, Tac. A. 1, 63: fora templaque, id. H. 3, 34: amissa urbi, id. A. 16, 13: statuas a plebe disjectas, Suet. Caes. 65: cenam, Mart. 2, 37, 10; so esp. freq. in Vergil, of the serving up of a second course, as of a renewed banquet: sublata pocula, Verg. A. 8, 175: plena pocula, id. G. 4, 378: vina mensis (soon after, instaurare epulas), id. A. 7, 134: epulas, id. G. 3, 527: festas mensas, Stat. Th. 2, 88: cibi frigidi et repositi, Quint. 2, 4, 29.—
- 2 Trop., to put or bring back; to replace, restore, renew: ut, si quid titubaverint (testes), opportuna rursus interrogatione velut in gradum reponantur, Quint. 5, 7, 11; cf.: excidentes unius admonitione verbi in memoriam reponuntur, id. 11, 2, 19: nec vera virtus, cum semel excidit, Curat reponi deterioribus, Hor. C. 3, 5, 30.—
- β To represent or describe again, to repeat: fabula quae posci vult et spectata reponi, Hor. A. P. 190: Achillem (after Homer), id. ib. 120; cf.: dicta paterna, Pers. 6, 66.—
- γ To repay, requite, return: cogitemus, alios non facere injuriam, sed reponere, Sen. Ira, 2, 28; cf. Cic. Fam. 1, 9, 19: semper ego auditor tantum? nunquamne reponam? repay, Juv. 1, 1.—
- δ To put back, put to rest, quiet: pontum et turbata litora, Val. Fl. 1, 682; cf.: post otiosam et repositam vitam, Amm.29, 1, 44.—
- B To bend backwards, lay back: (grues) mollia crura reponunt, bend back (in walking), Enn. ap. Serv. ad Verg. G. 3, 76 (Ann. v. 545 Vahl.); imitated by Virgil: pullus mollia crura reponit, Verg. G. 3, 76: cervicem reponunt et bracchium in latus jactant, Quint. 4, 2, 39: tereti cervice repostā, Lucr. 1, 35: interim quartus (digitus) oblique reponitur, Quint. 11, 3, 99: hic potissimum et vocem flectunt et cervicem reponunt, id. 4, 2, 39: membra (mortui) toro, Verg. A. 6, 220: membra stratis, id. ib. 4, 392.—
- C To lay aside or away for preservation; to lay up, store up, keep, preserve, reserve (class.; cf.: regero, reservo).
- 1 Lit.: nec tempestive demetendi percipiendique fructūs neque condendi ac reponendi ulla pecudum scientia est, Cic. N. D. 2, 62, 156: cibum, Quint. 2, 4, 29: formicae farris acervum tecto reponunt, Verg. A. 4, 403: Caecubum ad festas dapes, Hor. Epod. 9, 1: mella in vetustatem, Col. 12, 11, 1; 12, 44, 7: alimenta in hiemem, Quint. 2, 16, 16: (caseum) hiemi, Verg. G. 3, 403: omnia quae multo ante memor provisa repones, id. ib. 1, 167: thesaurum, Quint. 2, 7, 4: scripta in aliquod tempus, id. 10, 4, 2.—Poet.: eadem (gratia) sequitur tellure repostos, i. e. conditos, buried, Verg. A. 6, 655; cf.: an poteris siccis mea fata reponere ocellis? (= me mortuum), Prop. 1, 17, 11: tu pias laetis animas reponis Sedibus, Hor. C. 1, 10, 17: repono infelix lacrimas, et tristia carmina servo, Stat. S. 5, 5, 47.—
- 2 Trop.: opus est studio praecedente et acquisitā facultate et quasi repositā, Quint. 8, prooem. § 29: aliquid scriptis, id. 11, 2, 9: manet altā mente repostum Judicium Paridis, Verg. A. 1, 26: reponere odium, Tac. Agr. 39 fin.: sensibus haec imis ... reponas, Verg. E. 3, 54.—
- D To put in the place of, to substitute one thing for another (class.).
- 1 Lit.: non puto te meas epistulas delere, ut reponas tuas, Cic. Fam. 7, 18, 2: Aristophanem pro Eupoli, id. Att. 12, 6, 2; Quint. 11, 2, 49: eorumque in vicem idonea reponenda, Col. 4, 26, 2: dira ne sedes vacet, monstrum repone majus, Sen. Phoen. 122.—
- 2 Trop.: at vero praeclarum diem illis reposuisti, Verria ut agerent, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 52.—
- E To lay aside, to lay down, lay by, put away.
- 1 Lit.: remum, Plaut. As. 3, 1, 16 (519): arma omnia, Caes. B. C. 2, 14: caestus artemque, Verg. A. 5, 484: feretro reposto, id. ib. 11, 149: onus, Cat. 31, 8: telasque calathosque infectaque pensa, Ov. M. 4, 10; Sil. 7, 507: rursus sumptas figuras, Ov. M. 12, 557: bracchia, to let down, Val. Fl. 4, 279.—Poet.: jam falcem arbusta reponunt, i.e. permit to be laid aside, Verg. G. 2, 416.—
- 2 Trop.: brevem fugam, to end the flight, Stat. Th. 6, 592: iram, Manil. 2, 649.—
- II With the idea of the verb predominant, to lay, place, put, set a thing anywhere (freq. and class.; syn. colloco).
- A Lit.: grues in tergo praevolantium colla et capita reponunt, Cic. N. D. 2, 49, 125: colla in plumis, Ov. M. 10, 269: litteras in gremio, Liv. 26, 15: hunc celso in ostro, Val. Fl. 3, 339: ligna super foco Large reponens, Hor. C. 1, 9, 6: (nidum) ante fores sacras reponit, Ov. M. 15, 407.— With in and acc.: uvas in vasa nova, Col. 12, 16: data sunt legatis, quae in aerarium reposuerant, Val. Max. 4, 3, 9: anulos in locellum, id. 7, 8, 9; cf.: mergum altius in terram, Plin. 17, 23, 35, § 205.—
- B Trop., to place, put, set; to place, count, reckon among: in vestrā mansuetudine atque humanitate causam totam repono, Cic. Sull. 33, 92: vos meam defensionem in aliquo artis loco reponetis, id. de Or. 2, 48, 198: suos hortatur, ut spem omnem in virtute reponant, Caes. B. C. 2, 41: in se omnem spem, Cic. Tusc. 5, 12, 36: nihil spei in caritate civium, Liv. 1, 49; 2, 39: salutem ac libertatem in illorum armis dextrisque, id. 27, 45: verum honorem non in splendore titulorum, sed in judiciis hominum, Plin. Pan. 84, 8; id. Ep. 1, 3, 3: plus in duce quam in exercitu, Tac. G. 30; Liv. 24, 37: plus in deo quam in viribus reponentes, Just. 24, 8, 2: fiduciam in re reponere, Plin. Ep. 3, 9, 16; 1, 8, 14: ea facta, quae in obscuritate et silentio reponuntur, id. ib. 1, 8, 6: quos equidem in deorum immortalium coetu ac numero repono, place, count, reckon among, Cic. Sest. 68, 143; so, sidera in deorum numero, id. N. D. 2, 21, 54; cf. id. ib. 3, 19, 47 Mos. N. cr.: Catulum in clarissimorum hominum numero, id. Verr. 2, 3, 90, § 210: aliquem in suis, Antonius ap. Cic. Att. 10, 8, A, 1.— With in and acc.: homines morte deletos in deos, Cic. N. D. 1, 15, 38: in deorum numerum reponemus, id. ib. 3, 19, 47: Isocratem hunc in numerum non repono, id. Opt. Gen. 6, 17: aliquid in fabularum numerum, id. Inv. 1, 26, 39; and: hanc partem in numerum, id. ib. 1, 51, 97: in ejus sinum rem publicam, Suet. Aug. 94.
- —Hence, rĕpŏsĭtus (rĕpostus), a, um, P. a.
- I Remote, distant (syn. remotus; very rare): penitusque repostas Massylum gentes, Verg. A. 6, 59: terrae, id. ib. 3, 364: populi, Sil. 3, 325: convalles, Ap. Met. 4, 6, 10.—
- II Laid aside, stored up: spes, Vulg. Col. 1, 5: corona justitiae, id. 2, Tim. 4, 8.
I placer en retour, ¶ 1 replacer, reposer, remettre : insigne regium, quod ille de suo capite abjecerat, reposuit Cic. Sest. 58, il lui replaça sur la tête les insignes de la royauté dont il sʼétait dépouillé ; suo quemque loco lapidem reponere Cic. Verr. 2, 1, 146, remettre chaque pierre à sa place ; pecuniam in thesauros reponi Liv. 29, 19, 7 (pecunia in thesauros reposita 31, 13, 1 ), [il fallait] que lʼargent fût reporté au trésor, cf. Suet. Aug. 94 ; Cels. Med. 8, 10, 1 ; aliquem in sceptra reponere Virg. En. 1, 253, remettre qqn sur le trône ; pecunia reposita in thesauris Liv. 29, 18, 15, argent replacé dans le trésor ; pocula plene reponere Virg. G. 4, 378, replacer les coupes pleines (devant les convives); columnas Cic. Verr. 2, 1, 147, replacer des colonnes || [fig.] in memoriam aliquid Quint. 11, 2, 19, remettre qqch. en mémoire ; fabulam Hor. P. 190, remettre une pièce sur la scène, cf. Hor. P. 120 ¶ 2 rétablir, restaurer, remplacer : ruptos vetustate pontes Tac. Ann. 1, 63, rétablir des ponts rompus par le temps, cf. Tac. H. 3, 34 ; Virg. En. 5, 752 ; Suet. Cæs. 65 ¶ 3 rendre ce qui a été prêté, donné : Pl. Pers. 37 ; Sen. Ben. 4, 32, 4 ; Plin. Min. Ep. 8, 2, 6 ; Hor. Ep. 1, 7, 39 || [fig.] injuriam Sen. Ira 2, 28, 5, rendre lʼinjustice ; alicui idem reponere Cic. Fam. 1, 9, 19, rendre à qqn la pareille ¶ 4 mettre à la place de, substituer : meas epistulas delere, ut reponas tuas Cic. Fam. 7, 18, 2, effacer (gratter) mes lettres pour les remplacer par les tiennes ; si in tuis libris per librarios tuos Aristophanem reposueris pro Eupoli Cic. Att. 12, 6 a, si dans tes exemplaires tu fais mettre par tes copistes Aristophane au lieu dʼEupolis || præclarum diem illis reposuisti Cic. Verr. 2, 2, 52, tu leur as institué à la place un beau jour.
II placer en arrière, ¶ 1 ramener en arrière : cervice reposta Lucr. 1, 35, la nuque rejetée en arrière, cf. Quint. 4, 2, 39 ; crura reponere Enn. d. Serv. Georg. 3, 76, ramener la jambe en arrière, fléchir le jarret, cf. Virg. G. 3, 76 || membra toro Virg. En. 6, 220, déposer, étendre [sur le dos] un cadavre sur le lit funèbre, cf. Virg. En. 4, 392 ¶ 2 placer à lʼécart, mettre de côté, mettre en réserve, serrer : fructus Cic. Nat. 2, 156, mettre de côté les récoltes ; Cæcubum Hor. Epo. 9, 1, mettre en réserve du Cécube, cf. Quint. 2, 16, 16 ; scripta in aliquod tempus Quint. 10, 4, 2, mettre de côté pour un certain temps lʼouvrage quʼon a écrit ; tellure repostus Virg. En. 6, 655, enseveli ; in gremio litteras Liv. 26, 15, 9, mettre de côté, serrer une lettre dans le pli de sa toge || reponere odium Tac. Agr. 39, réserver sa haine ; manet alta mente repostum judicium Paridis Virg. En. 1, 26, elle garde, conservé, au fond de son cœur, le jugement de Pâris || arma reposita Cæs. C. 2, 14, 1, armes mises à lʼécart || [abst ] Catulo et Lentulo alibi reponemus Cic. Att. 13, 12, 3, pour Catulus et Lentulus nous réserverons qqch. ailleurs, dans un autre ouvrage [dédicace dʼun dialogue] ¶ 3 déposer : cæstus Virg. En. 5, 484, déposer les cestes, cf. Virg. En. 11, 149 ; [poét.] falcem arbusta reponunt Virg. G. 2, 416, les plantations [arbres et ceps de vignes] laissent reposer la serpe.
III mettre à une autre place que la place ordinaire, ¶ 1 faire reposer sur : grues in tergo prævolantium capita reponunt Cic. Nat. 2, 125, les grues appuient leur tête sur le dos de celles qui volent devant elles || [fig.] in vestra humanitate causam totam repono Cic. Sulla 92, jʼabandonne toute la cause à votre humanité ; spem omnem in virtute Cæs. C. 2, 41, 3, mettre tout son espoir dans sa valeur ; intellegere debes in te repositam esse rem publicam Cic. Fam. 9, 14, 8, tu dois comprendre que lʼintérêt public repose sur toi ¶ 2 faire rentrer dans : in deorum numero Cic. Nat. 2, 54 (cf. Cic. Verr. 2, 3, 210 ): in deorum numerum Cic. Nat. 3, 47 (cf. Cic. Nat. 1, 38 ; Opt. 17 ; Inv. 1, 39 ), mettre au nombre des dieux.
➳ pf. reposivi Pl. As. 513 || part. sync. repostus Lucr. 1, 35 ; Virg. G. 3, 527, etc.
- 1. achter zich leggen, naar achteren plaatsen of zetten [cervicem naar achteren buigen];
- 2. wegleggen, bewaren, opslaan, ook metaf. [pecunias in thesauris; fructūs; Caecubum ad festas dapes; alqd hiemi voor de winter; arma; alqd sensibus imis goed inprenten; odium verbergen];
- 3. (poët.) opzijleggen, afleggen, wegdoen, ook metaf. [tela; onus; faciemque deae vestemque; caestūs artemque neerleggen, opgeven];
- 4. (poët.) begraven, bijzetten [corpus tumulo; siccis mea fata ocellis];
- 5. (niet-klass.) teruggeven, terugbetalen [nummos; donata];
- 6. als vergoeding geven [haec pro virginitate]; metaf. vergelden [iniuriam];
- 7. (op zijn vroegere plaats) terugzetten, terugleggen, terugbrengen [membra stratis; pecuniam duplam in thesauros teruggeven; columnas; insigne regium weer opzetten]; (poët.) weer neerzetten [vina mensis; dapes et sublata pocula; plena pocula];
- 8. (poët.; postklass.) herstellen, in de oude staat terugbrengen [pontes ruptos vetustate; alqm in sceptra iem. in zijn koninklijke waardigheid herstellen];
- 9. (poët.; postklass.) opnieuw opvoeren [fabulam];
- 10. neerzetten, neerleggen, plaatsen (in, op: abl.; in m. abl.) [litteras in gremio; animas sedibus; mollia crura op de wereld zetten; ligna super foco]; ➤ signa sacra quaedam more Atheniensium virginum reposita in capitibus sustinebant; metaf.: alqm in numerum deorum of in deos ~ onder de goden opnemen; alqm in eius locum ~; deus ille quem in animi notione tamquam in vestigio volumus ~;
- 11. (metaf.) rekenen onder, tellen bij (m. in m. abl.) [rem in artis loco als kunst beschouwen];
- 12. gebruiken, besteden (voor, aan: in m. abl.) [vigilias of somnum in alqa re];
- 13. (metaf.) stellen op, laten rusten op (m. in m. abl.) [spem in virtute; causam totam in iudicum humanitate]; ➤ salus in illorum armis reposita est berust op; plus ~ (meer gewicht toekennen) in duce quam in exercitu;
- 14. (Mel.) in beneficio ~ te leen geven.
復安置。另放。補還。安置。報答。革官。隱藏。答應。— fabulas 復唱此戯。— in hiemem 緩至冬天。— injuriam 報辱。— in deos vel in numero vel in numerum deorum 入孔廟。列入神品。— in suis 列入其友中。— spem in eo 倚賴彼。— pontes 復修諸橋。— odium 掩藏其恨。— lacrymas 禁淚。— capillum 復梳頭。\Reposivi pro* Reposui.
Suggest a Translation
See an image
- (repostus, V., H.), ere, to put back, set back, replace, restore: suo quemque loco lapidem: omnem humum, earth (from a pit), V.: pecuniam duplam in thensauros, restore, L.: in cubitum se, lean again (at table), H.: columnas: nos in sceptra, reinstate, V.: donata, H.: flammis ambesa reponunt Robora navigiis, restore, V.: plena Pocula, i. e. keep filling, V.: vina mensis, set again (for a second course), V.: Altius ingreditur, et mollia crura reponit, i. e. sets down alternately, V.—To lay back, lay out, stretch out: membra (mortui) toro, V.: membra stratis, V.— To lay aside, put away, lay up, store, keep, preserve, reserve: fructūs: formicae farris acervum tecto reponunt, V.: Caecubum ad festas dapes, H.: (gratia) sequitur tellure repostos, buried, V.: pias laetis animas Sedibus, H.—To lay aside, lay down, lay by, put away: arma omnia, Cs.: feretro reposto, V.: Telas, O.: iam falcem arbusta reponunt, i. e. do not need, V.—To lay, place, put, set: grues in tergo praevolantium colla reponunt: colla in plumis, O.: litteras in gremio, L.: ligna super foco, H.—To place instead, make compensation: Catulo, make amends: meas epistulas delere, ut reponas tuas: Aristophanem pro Eupoli: praeclarum diem illis, Verria ut agerent.—Fig., to put back, replace, restore, renew, repeat: Nec virtus, cum semel excidit, Curat reponi deterioribus, H.: Achillem, to reproduce (as an epic hero), H.— To repay, requite, return: tibi idem: Semper ego auditor tantum? nunquamne reponam?retaliate, Iu.—To lay up, store, keep: manet altā mente repostum Iudicium Paridis, V.: odium, Ta.—In thought, to place, count, reckon, class: in vestrā mansuetudine causam totam: spem omnem in virtute, Cs.: in caritate civium nihil spei, L.: plus in duce quamin exercitu, Ta.: alquos in deorum coetu, count among: Catulum in clarissimorum hominum numero: homines morte deletos in deos.
-
…latices et aëna undantia flammis expediunt, corpusque lavant frigentis et unguunt. Fit gemitus. Tum membra toro defleta reponunt, purpureasque super vestes, velamina nota, coniciunt. Pars ingenti subiere feretro, triste ministerium, et subiectam…
Vergil, Aeneid
-
…Dardana qui Paridis direxti tela manusque corpus in Aeacidae, magnas obeuntia terras tot maria intravi duce te, penitusque repostas Massylum gentes praetentaque Syrtibus arva, iam tandem Italiae fugientis prendimus oras ; hac Troiana tenus fuerit Fortuna secuta .…
Vergil, Aeneid
-
…, prima quod ad Troiam pro caris gesserat Argis necdum etiam causae irarum saevique dolores exciderant animo manet alta mente repostum iudicium Paridis spretaeque iniuria formae, et genus invisum, et rapti Ganymedis honores. His accensa super, iactatos…
Vergil, Aeneid
-
…tamen in melius saevas converte querelas sat tibi sit poenae nox et iniqua vada. an poteris siccis mea fata reponere ocellis, ossaque nulla tuo nostra tenere sinu a pereat, quicumque ratis et vela paravit primus et invito gurgite…
Propertius, Elegies
-
…armipotens regit, in gremium qui saepe tuum se reiicit aeterno devictus vulnere amoris, atque ita suspiciens tereti cervice reposta pascit amore avidos inhians in te, dea, visus eque tuo pendet resupini spiritus ore. hunc tu ,…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…, adfore tempus, quo mare, quo tellus correptaque regia caeli ardeat et mundi moles obsessa laboret. Tela reponuntur manibus fabricata Cyclopum poena placet diversa, genus mortale sub undis perdere et ex omni nimbos demittere caelo. Protinus…
Ovid, Metamorphoses
-
…auctoritate sunt, tantis rebus gestis, ut in illo antiquissimorum clarissimorumque hominum, de quibus antea dixi, numero reponantur. exempla quaerimus, et ea non antiqua. modo uterque horum exercitum habuit. quaere, Hortensi, quoniam…
Cicero, in Verrem
-
…Marcellis impertire noluisti, per quos illi adepti sunt ut ceteros dies festos agitare possent at vero praeclarum diem illis reposuisti Verria ut agerent, et ut ad eum diem quae sacris epulisque opus essent in compluris annos locarentur iam in…
Cicero, in Verrem
-
…trianguli, quam efficiunt grues, ea tamquam a puppi ventis adiuvatur ; eaeque in tergo praevolantium colla et capita reponunt ; quod quia ipse dux facere non potest, quia non habet ubi nitatur, revolat ut ipse quoque quiescat…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…mihi neminem esse cariorem te excepto Caesare meo, meque illud una iudicare Caesarem maxime in suis M. Ciceronem reponere. qua re, mi Cicero, te rogo ut tibi omnia integra serves, eius fidem improbes qui tibi…
Cicero, Epistulae ad Atticum