reprehensibilis
rĕ-prĕhensĭbĭlis, e, adj. [reprehendo],
- blamable, reprehensible (late Lat.): ebrietas, Salv. Gub. Dei, 4, 14; Lact. 4, 28, 8; Vulg. Gal. 2, 11.
reprehēnsibilis, e (reprehendo), anfechtbar = tadelnswert, Lact. 4, 28, 2. Ambros. de fug. saec. 5. § 26; in psalm. 118. serm. 8. § 17. Hieron. epist. 133, 12. Vulg. Galat. 2, 11. Salv. de gub. dei 4, 14, 68: Compar., Ambros. in psalm. 118. serm. 3. § 35.
~is quidem est homo impatiens
nonne tu es adulescentulus ille, omnium ore laudabilis ‥? heu, heu, nunc omnium ore ~is
hic in multis ~is et infamis erat
reges nostri et divites delicati reprensibiles apparent qui ‥
archipoeta, vide, quod non sit cura tibi de / non reprehendendis in me: que dum reprehendis, / fis reprehensibilis
~ia essent monasteria si ‥
pro eo quod vere ~is fuerat dum ipse ‥ gentibus Judaizare in consilio persuadebat
turpitudinem vitae ~is
in hoc gaudemus, quia non est ~e sed magis laudabile
hec libertas ~is et damnanda ostenditur
omnis actio laudabilis sive ~is ex voluntate habet laudem vel reprehensionem
hoc solum in hospita nostra ~e invenio, quod parum butyri ex consuetudine sali imponit
nec debet ~e judicari ‥ si secundum veritatem temporum statuta quandoque varientur humana(
quomodo tam sapiens animus non intellexisset ~ia dignitati suae facere et non laudabilia
littera ~is de pensione ‥ importune petita
rĕprĕhēnsĭbĭlis, e (reprehendo), répréhensible : Lact. Inst. 4, 28, 2 ; etc.