reprobabilis
reprobābilis, e (reprobo), verwerflich, Not. Tir. 19, 100 u. spät. Eccl.
si translatio Origenis vel LXX ~is est, quia hee auctoritates non inveniuntur ibi ‥
narrant ‥ quis metropolitanum compulerit ~em consecrare
~is est Osbertus, quoniam ‥ ecclesie sue perjurus et nostra auctoritate apostolica excommunicatus
sententias ‥ prophanas et execrabiles vel ~es arbitratur(
de presbyteris ‥ qui se aperte reproba libidinis conversatione Deo ~es exhibent
sicut ‥ hic interior motus desiderii electionem ~em facit
sanius ‥ satis mitiusque ~em citra deliracionem tali de talibus in casu fortassis examinasses
risum quidam reprobant, quidam laudant, risus ‥ qui est ex levitate et vanitate mentis ~is [v. l. reprobalis ] est
novam ‥ et inauditam taxam et penitus ~em
invidia ‥ generat mendacium quod est radix ~ium et materia viciorum. ‥ et veritas est radix laudabilium et materia omnium bonorum
rĕprŏbābĭlis, e, N. Tir. et rĕprŏbātīcĭus, a, um, Gloss. , qui doit être réprouvé.