reprobator
reprobātor, ōris, m. (reprobo) = ἀποδοκιμαστής, der Verwerfer, Gloss. III, 127, 45.
atqui te dictorum tam procacem tamque pertinacem sermonumque ~orem
rĕprŏbātŏr, ōris, m. , Gloss. , rĕprŏbātrīx, īcis, f. , celui, celle qui réprouve : Tert. Marc. 4, 36.