resero
resero, to sow or plant again
resero2, to unlock, unclose, open
Frieze-Dennison Vergil
reserō, āvī, ātus, 1, a.: unbolt; open, 7.613.
Could not find resero2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
rĕ-sĕro, sēvi, 3, v. a.,
- to sow or plant again; to plant with any thing, Varr. L. L. 5, § 39 Müll.; Col. 4, 33, 3; 3, 11, 2; Plin. 18, 20, 49, § 183.
rĕ-sĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [3. sero], to unlock, unclose, open (syn.: recludo, pando, aperio; class.; esp. freq. after the Aug. per.).
- I Lit.: hi domos suas claudunt aut reserant, Plin. 10, 21, 24, § 49; so, fores, Tib. 1, 2, 18; 1, 8, 60; Ov. M. 10, 384: valvas, id. ib. 4, 761: postes, Tib. 1, 2, 31: limina, Verg. A. 7, 613: januam, Ov. F. 2, 455: carcerem, id. Am. 3, 2, 77; cf.: portas hosti, id. A. A. 3, 577: illi moenia, id. M. 8, 61: claustra, Sil. 7, 334: Italiam exteris gentibus, Cic. Phil. 7, 1, 2 (cf. also Italiam, Tac. H. 3, 2 fin. ex conj.): urbem reserare et pandere portas, Verg. A. 12, 584: infernas sedes (with recludere), id. ib. 8, 244: aures, Liv. 40, 8 fin.: pectus, Ov. M. 6, 663: latebras insidiarum, Amm.14, 11, 9: urbem, to take by storm, id. 15, 8, 19.—Poet.: simulac species patefacta est verna diei Et reserata viget genetabilis aura Favoni, Lucr. 1, 11.—
- II Trop.
- A In gen., to open, lay open, unclose: nos ausi reserare . . ., Enn. ap. Cic. Or. 51, 171 (Ann. v. 226 Vahl.): nec ita claudenda res est familiaris, ut eam benignitas aperire non possit, nec ita reseranda, ut pateat omnibus, Cic. Off. 2, 15, 55: obsaepta diutinā servitute ora reseramus, Plin. Pan. 66 fin.: ubi, Jane biceps, longum reseraveris annum, open, begin, Ov. P. 4, 4, 23; cf.: aperire annum fastosque reserare (as consul), Plin. Pan. 58, 4: emicuit reserata dies, Val. Fl. 1, 655.—
- B In partic., to disclose, reveal something unknown: oracula mentis, Ov. M. 15, 145: secreta, Val. Fl. 2, 438: futura, Sil. 7, 436: operta animi, Mamert. Grat. Act. ad Julian. 17: commissa, Petr. poët. Fragm. 28, 6..
1. re-sero, āvī, ātum, āre, aufriegeln, I) eig.: 1) im engeren Sinne, eine Tür usw. aufriegeln, aufschließen u. so öffnen, fores, ianuam, Ov.: carcerem, Ov.: res. urbem et pandere portas, Verg.: res. portas hosti, Ov. – 2) im weiteren Sinne, öffnen übh., claustrum forti malleo perculsum, Amm. 23, 4, 6: claustra oppositi manipli, Sil. 7, 334: pectus (das Innere der Brust), Ov. met. 6, 663: ulceris os, Colum. 7, 5, 10: suppuratio melius igneā laminā quam frigido ferramento reseratur, Colum. 6, 34, 1. – II) übtr.: 1) im allg.: res. obsaepta diutinā servitute ora, von ihren Banden lösen, Plin. pan. 66, 5. – 2) insbes.: a) erschließen, eröffnen = zugänglich machen, quod forum, quae templa reserata! Plin. pan.: Italiam, Tac.: Italiam exteris gentibus, Cic.: aures, Liv.: rem familiarem, Cic. – b) eröffnen = offenbar machen, augustae oracula mentis, Ov.: futura, Sil.: secreta, Val. Max.: commissa, Petron. poët.: sui populi arcana futuris, Sedul. – c) eröffnen = anfangen, annum, Ov.: fastos, das Konsulat zu Anfang des Jahres antreten, Plin. pan. – d) erschließen = aufhellen, aufheitern, clausum diem (von Phöbus), Boëth. cons. phil. 1. metr. 3. v. 8: Olympum (v. Phöbus), Auson. Mosell. 12: instar aestivi temporis reseratum est caelum, Dict. 1, 22: rursus placatis omnibus amoena laetitia mundi reseratur, Apul. de mund. 22: reseratā caeli temperie, Amm. 21, 6, 7 u. 27, 12, 18 G.
2. re-sero, sēvī, ere, I) wieder säen, -pflanzen, Colum. u. Plin. – II) besäen, bepflanzen, agrum, Varro LL. 5, 39.
See: reserare
1 rĕsĕrō, (11) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 ouvrir [une porte, une maison, etc.] : Ov. F. 2, 455 ; Virg. En. 7, 613 ; Plin. 10, 49 ; Liv. 40, 8, 20 ; Plin. Min. Pan. 65, 5 ¶ 2 [fig.] a) rendre accessible : Cic. Phil. 7, 2 ; Off. 2, 55 ; b) dévoiler : Ov. M. 15, 145 ; Val. Flacc. 2, 438 ; c) commencer : annum Ov. P. 4, 4, 23, ouvrir lʼannée, cf. Plin. Min. Pan. 58, 4.
2 rĕsĕrō, sēvī, ĕre, tr., ensemencer de nouveau, replanter : Varro L. 5, 39 ; Plin. 18, 183.
- 1. (poët.) ontgrendelen, openen; openleggen, blootleggen [portas hosti; carcerem; urbem; pectus; infernas sedes];
- 2. (metaf.) ontsluiten, openen, toegankelijk maken [rem familiarem; aures; pectus; Italiam exteris gentibus];
- 3. (poët.; postklass.) openbaren, onthullen [futura; secreta];
- 4. (poët.; postklass.) openen, beginnen [annum].
re-serō āvī, ātus, āre,
- to unlock, unclose, open: Surgit anus, reseratque forīs, O.: limina, V.: ianuam, O: portas hosti, O.: exteris gentibus Italiam: aurīs, L.—Fig., to open, lay open, unclose: nos ausi reserare: nec res est familiaris ita reseranda, ut pateat omnibus: longum annum, i. e. begin, O.: oracula mentis, disclose, O.