resilio
resilio, to leap back, spring back
rĕ-sĭlĭo, ŭi (resiliit, Quadrig. ap. Prisc. p. 906 P.; resilivi, Sen. Contr. 1, 3, 4), 4, v. n., to leap or spring back (rare but class.).
- I Lit.: (exit in terram) in Indiae fluminibus certum genus piscium, ac deinde resilit, Plin. 9, 19, 35, § 71: recedere sensim datur (oratoribus): Quidam et resiliunt, quod est plane ridiculum, Quint. 11, 3, 127: (ranae) saepe In gelidos resilire lacus, Ov. M. 6, 374: piratae in aquas suas, Flor. 3, 6, 6: velites ad manipulos, Liv. 30, 33 fin.: a taetro veneno, Lucr. 4, 685: polypus ab odore cunilae, Plin. 10, 70, 90, § 195; 34, 8, 19, § 75.—
- b Transf., of things as subjects, to spring back, start back, rebound, recoil, retreat, Lucr. 4, 347: juvenis ferit ora sarissā. Non secus haec resilit, quam tecti a culmine grando, Ov. M. 12, 480: ignis ab ictu, Plin. 2, 54, 55, § 142: (cervices) ab imposito nuper jugo, Flor. 4, 12, 2: resilire guttas, Plin. 11, 15, 15, § 39: radii infracti, id. 2, 38, 38, § 103: vulvae tactu, id. 22, 13, 15, § 31: (Taurus mons) resilit ad Septentriones, retreats, recedes, id. 5, 27, 27, § 97: in spatium resilire manus breve vidit, to shrink, contract, Ov. M. 3, 677; cf.: (mamma) detracto alumno suo sterilescit ilice ac resilit, Plin. 11, 40, 95, § 234. —
- II Trop., to recoil, start back, shrink from: ubi scopulum offendis ejusmodi ut ab hoc crimen resilire videas, Cic. Rosc. Am. 29, 79: instandum iis, quae placere intellexeris, resiliendum ab iis, quae non recipientur, Quint. 12, 10, 56: ut liceret resilire emptori, meliore conditione allatā, to withdraw, recede, Dig. 18, 2, 9.
resilio, siluī, sultum, īre (re u. salio), I) zurückspringen, von Menschen, Taureae dextrum umerum sauciavit atque ita resiluit, Claud. Quadr. fr.: interim tamen recedere sensim datur; quidam (oratores) et resiliunt, quod est plane ridiculum, Quint.: res. ad manipulos, Liv.: in gelidos lacus, Ov.: v. Tieren, ranae resiliunt in lacus, Ov.: v. Lebl., zurückspringen, zurückprallen, abprallen, resilit grando a culmine tecti, Ov.: ab ictu resilit ignis, Plin.: vox resiliens, Vitr.: im Bilde, ubi scopulum offendis eiusmodi, ut non modo ab hoc crimen resilire videas, verum etc., nicht an ihm hafte, ihn nicht treffe, Cic. Rosc. Am. 79. – II) übtr.: a) sich zurück-, zusammenziehen, sich verkleinern, sich verkürzen, cornua cochlearum protenduntur ac resiliunt, Plin.: in spatium breve, Ov.: mamma resilit, Plin.: polypus resilit a tetro odore, Plin.: Taurus (mons) resilit (tritt zurück) a septentrione, Plin.: dies aliquantum resiluit, Sen. – b) abspringen, abstehen, ablassen von etwas, ut emptori liceret resilire, vom Kaufe abstehen, ICt.: resiliendum ab iis, quae non recipientur, Quint. 12, 10, 56. – ➳ Perf. gew. resiluit (jetzt auch Claud. Quadrig. ann. 6. fr. 56 bei Prisc. 10, 51); zuw. resilivit, wie Sen. contr. 1, 3, 4, u. resiliit, Flor. Verg. orat. an poët. p. 107, 8 H. Petron. 46, 7 (wo resilierit). – synk. Imperf. resilibat, Ven. Fort. carm. 5, 5, 19.
rĕsĭlĭō, (12) sĭlŭī, sultum, īre (re et salio), intr., ¶ 1 sauter en arrière, revenir en sautant : Quadr. Ann. 56 d. Prisc. Gramm. 10, 51 ; Plin. 9, 71 ; Quint. 11, 3, 127 ; Ov. M. 6, 374 || resilientes ad manipulos velites Liv. 30, 33, 15, les vélites se repliant dʼun bond sur les manipules || rebondir, rejaillir : Ov. M. 12, 480 ; Plin. 2, 142 ; 11, 39 ; [fig.] ut ab hoc crimen resilire videas Cic. Amer. 79, en sorte que tu vois lʼaccusation rebondir loin de mon client ¶ 2 se retirer sur soi-même, se replier, se réduire, se raccourcir : Plin. 22, 31 ; 11, 234 ; Ov. M. 3, 677 ¶ 3 [fig.] se reculer vivement (ab aliqua re, loin de qqch.) : Quint. 12, 10, 56 || renoncer, se dédire : Dig. 18, 2, 9.
➳ pf. resilivi Sen. Rhet. Contr. 1, 3, 4 ; resilii Petr. 46, 7.
- 1. terugspringen [ad manipulos]; ➤ ranae resiliunt in lacus;
- 2. terugstuiten, terugkaatsen; ➤ (metaf.) crimen ab alqo resilit kleeft niet aan iem., treft iem. niet;
- 3. (poët.; postklass.) zich samentrekken, ineenkrimpen, kleiner worden [in spatium breve]; ➤ cornua cochlearum protenduntur ac resiliunt.
resilio , is, ui vel ivi vel ii, ire. n. 4. (salio.)
跳退。跳囘。廢約。Ab hoc crimen resilit 罪不關此人。Mamma sterilescit et resilit 嬭頭乾而縮曲。
Suggest a Translation
See an image
跳退。跳囘。廢約。Ab hoc crimen resilit 罪不關此人。Mamma sterilescit et resilit 嬭頭乾而縮曲。
Suggest a Translation
See an image
resiliō uī, —, īre,
- to leap back, spring back: In gelidos lacūs, O.: ad manipulos velites, L.— To spring back, rebound, recoil, retreat: ferit ora sarissā. Non secus haec resilit, quam, etc., O.: In spatium resilire manūs breve vidit, to contract, O.—Fig., to recoil, be thrown off: ubi scopulum offendis eiusmodi ut ab hoc crimen resilire videas.