retero
rĕ-tĕro, v. retritus.
re-tero (trīvī), trītum, ere, abreiben, retritum rutabulum, Naev. com. 127: retritis pilis, Sen. ep. 47, 7.
rĕtĕrō, (16) trītum, ĕre, tr., user ou enlever par le frottement : Næv. Com. 127 ; v. retritus.