retiolum
rētĭŏlum, i, n. dim. [rete],
- a little net (post-class.), Ap. Met. 8, 4, 21; Aug. Ep. 109, 10; Serv. Verg. A. 4, 138.
rētiolum, ī, n. (Demm. v. rete), das kleine Netz, das kleine Garn, des Jägers, Apul. met. 8, 4: als Haarnetz, retiolum, quod colligit comas, Serv. Verg. Aen. 4, 138 (vgl. reticulum): nec sint vobis tam tenera capitum tegmina, ut retiola subter appareant, Augustin. epist. 211, 10.
~um, A.a calle
rētĭŏlum, ī, n. (rete), petit filet : Apul. M. 8, 4 || réseau de tête : Aug. Ep. 211, 10.
Rete, Muliebre capitis tegumentum.
Nec sint vobis tam tenera capitum tegmina, nec Retiola subter appareant.Lib. de sancta Virginitate cap. 34 :
Aut capitis ligamento notabili, pro tumidis umbonibus capillorum, sive tegminibus ita teneris utuntur, ut Retiola subtus posita appareant. Reticulumdicitur Trebellio in Quieto :
Viri in auro et argento, mulieres in Reticulis et dextrocheriis.
Rosol, eadem acceptione, in Lit. remiss. ann. 1457. ex Reg. 187. Chartoph. reg. ch. 58 :
Deux coyffes, que l'en appelle ou païs de Comminge, Rosolz.Vide supra Reticella.