retineo
retineo, to hold back, keep back, keep, detain, retain, restrain
I can scarcely be restrained from approaching
we keep in mind
retineō, tinuī, tentus, 2, a.: to hold back; hold, retain, restrain, 5.669.
rĕ-tĭnĕo, ŭi, tentum, 2, v. a. [teneo].
- (With the signif. of the re predominating.) To hold or keep back, not let go; to detain, retain; to restrain (class.; cf. restringo).
- A Lit.: Ep. Asta, abire hinc non sinam. Th. Quid nunc me retines? Plaut. Ep. 1, 1, 61 (61): quotiens foras ego ire volo, me retines, revocas, id. Men. 1, 2, 5 (114): quid, malum, astas? Quin retines altrinsecus? id. Mil. 2, 5, 36 (446); id. Stich. 2, 2, 11 (335): te dexterā retinens manu Opsecro, id. Capt. 2, 3, 82 (442): si magis vis, eam omittam. Py. Nolo; retine, id. Mil. 4, 8, 27 (1337): retine me, id. Curc. 2, 3, 11 (290); Ter. Heaut. 403: concilium dimittit, Liscum retinet, Caes. B. G. 1, 18: homines, Cic. Att. 13, 14, 1: ab his fit initium retinendi Silii, etc., Caes. B. G. 3, 8; 3, 9; 3, 10 et saep.: milites, id. ib. 7, 47; 7, 52; cf.: milites in loco, id. B. C. 3, 92: legiones ad urbem, id. ib. 1, 2; 1, 9: cohortes apud se, id. ib. 2, 19: venit Varro ad me, et quidem id tempus, ut retinendus esset, when he must be kept, Cic. Att. 13, 33, 4: biduum tempestate retentus, detained, Caes. B. C. 3, 102; cf. id. B. G. 7, 1; Plaut. Curc. 2, 1, 12 (227); cf.: aegre sunt retenti, quin oppidum irrumperent, Caes. B. C. 2, 13 fin.: vi me, vi inquam, Plancius et complexu suo retinuit, Cic. Planc. 41, 100: nisi jam profecti sunt, retinebis homines, id. Att. 13, 14, 1: euntem, Ov. H. 18, 99: aliquem vinclis, id. R. Am. 213: consulem, Liv. 37, 51: morbo retineri, id. 34, 10; v. also infra, B.: armorum parte tertiā celatā atque in oppido retentā, Caes. B. G. 2, 32 fin.; 2, 33: naves pro bonis Tarquiniorum ab Aristodemo retentae sunt, i. e. as security, Liv. 2, 34, 4: vinum portantes naves tempestatibus retentas esse, id. 37, 27, 2; Plaut. Stich. 5, 4, 45 (727): mercedem, to keep back, stop, id. As. 2, 4, 37 (443): alienum, Cic. Fl. 23, 56: lacrimas, Ov. M. 1, 647: manus ab ore, id. ib. 9, 575 et saep.: mulierem, to hold, Plaut. Ep. 4, 1, 33 (558); cf.: mulierem per vim, id. Bacch. 4, 8, 2 (843): arcum manu, Cic. Verr. 2, 4, 34, § 74: faculas sagittas, Prop. 2, 29 (3, 27), 5; cf.: injectā manu ferreā et retentā utrāque nave, Caes. B. C. 1, 58: sudor madidā veste retentus, Mart. 5, 79, 3.—
- B Trop., to hold in check, keep within bounds, to restrain, check, repress, etc.: hoc servi esse officium reor, retinere at salutem (erum), Plaut. Aul. 4, 1, 8 (594): liberos retinere, Ter. Ad. 58; Cic. Rep. 2, 25, 46; cf.: moderantem cursum atque in suā potestate retinentem, id. ib. 1, 29, 45: gaudia, Ov. M. 12, 285: rabiem, id. ib. 3, 566: verba dolore, id. ib. 10, 474: aliquem in officio, Cic. Rosc. Am. 25, 70: animos sociorum in fide, Liv. 25, 40: retineri nequeo quin dicam ea, quae promeres, Plaut. Trin. 3, 2, 15 (641) (cf. supra, A.): quae (varietas) vehementer animos hominum in legendo tuo scripto retinere possit . . . ordo ipse annalium mediocriter nos retinet, binds, enchains, Cic. Fam. 5, 12, 4 and 5: (picus) Ore suo volucres vagas retinere solebat, Ov. M. 14, 340: lingua retenta metu, id. H. 11, 82: retinentibus vobis, erumperem, Curt. 6, 3, 5.—
- II (With the signif. of the verb predominant.) To hold fast, keep, retain, preserve, maintain, etc. (freq. only since the class. per.; esp. freq. in the trop. signif.; cf. obtineo).
- A Lit.: potius mansuetudine et innocentiā imperatoris provinciam quam vi militum aut benignitate deorum retentam atque conservatam esse, Cato ap. Cic. Fam. 15, 5, 2: oppidum, Caes. B. G. 7, 21 fin.: arces (Minerva), to preserve, protect, Cat. 64, 8: id egit, ut amicos observantiā, rem parsimoniā retineret, Cic. Quint. 18, 59; cf.: retinere servareque amicos, Hor. S. 1, 1, 89: summos cum infimis pari jure, Cic. Off. 2, 12, 41: Aegyptum, Curt. 4, 1, 30: regionem, id. 6, 5, 21: neque virtutem qui habet virtute retinetur in vitā, Cic. Fin. 3, 18, 61 B. and K.: fortunam citius reperias quam retineas, Publ. Syr. 168 Rib. [letter F 3 Meyer] —
- B Trop.: retinete (fidem), post factum ut laetemini, Plaut. Rud. prol. 30: existimo jus augurum . . . rei publicae causā conservatum ac retentum, Cic. Div. 2, 35, 75; so, jus suum, id. Verr. 2, 3, 14, § 37; Caes. B. C. 1, 5: statum suum, Cic. Rep. 2, 23, 43: pristinam virtutem, Caes. B. G. 5, 48, 91; cf.: vestigium pristinae dignitatis, Cic. Sull. 32, 91: officium, id. Off. 3, 29, 105: justitiam (with colere), id. ib. 2, 12, 42 Beier; id. Inv. 1, 1, 3: caritatem in pastores, id. Lael. 19, 70: utilitatem in amicitiā et fidem, id. ib. 24, 88: hunc morem usque adhuc, id. Rep. 2, 20, 36; cf. id. ib. 2, 9, 16: de finibus retentae defensaeque sententiae, id. Tusc. 5, 30, 84: gravitatem retinere, iracundiam pellere, id. Off. 1, 38, 137: ferociam animi in vultu, Sall. C. 61, 4: memoriam suae pristinae virtutis, tot secundissimorum proeliorum, Caes. B. G. 2, 21; 7, 62: aliquid memoriā, Cic. Imp. Pomp. 7, 19; id. Rosc. Am. 12, 33: commissa (aures), Hor. Ep. 1, 18, 70 et saep.: ut Palaemo et Telamo et Plato dicerentur, retinuerunt, Quint. 1, 5, 60.— With ne, Cic. Rep. 2, 32, 56.—
- 2 Post-class. for memoriā retinere, to keep in mind, remember: sive ille Hasdrubal est, sive quis alius, non retineo, Gell. 17, 9, 16.—With object-clause: retineo me dixisse, Dig. 35, 1, 92 init.— Hence, rĕtĭnens, entis, P. a., holding fast, tenacious, observant of any thing (class.; cf. tenax); constr. with gen.: homo sui juris dignitatisque retinens, Cic. Q. Fr. 1, 2, 3, § 11: nimium equestris juris et libertatis, id. Planc. 23, 55: avitae nobilitatis, Tac. A. 2, 38 fin.: modestiae, id. ib. 5, 11: Seleuci conditoris (civitas), i. e. retaining his institutions, id. ib. 6, 42; cf.: antiqui moris, id. ib. 16, 5 et saep. — Sup.: proprietatum in verbis retinentissimus, Gell. 10, 20, 10.
retineo, tinuī, tentum, ēre (re u. teneo), I) zurückhalten, aufhalten, festhalten, A) eig.: 1) zurück-, aufhalten, a) leb. Wesen: quid nunc me retines? Plaut.: concilium dimittit, Liscum retinet, Caes.: nisi iam profecti sunt, retinebis homines, Cic.: legatos (Ggstz. dimittere legatos), Liv.: milites, milites in loco, legiones ad urbem, cohortes apud se, Caes.: venit Varro ad me, et quidem id tempus, ut retinendus esset, (zu Tische) dabehalten werden mußte, Cic.: biduum tempestate retentus, Caes. – b) Lebl.: lacrimas, Ov.: manus ab ore, Ov.: ibi paulum retentus (fons) in Larium lacum decĭdit, Plin. ep. – 2) zurückhalten, behalten, einhalten, armorum parte tertiā celatā atque in oppido retentā, Caes.: mercedem, Plaut.: semel empta, Eutr.: alienum, Cic.: u. alqm obsidem (als G.). – u. eine Eroberung behaupten, oppidum, Caes.: Moesiam, Eutr.: Hispanias contra hostem, Eutr.: arces, Catull. – B) übtr.: 1) zurück-, in Schranken halten, auf-, anhalten, erum ad salutem, Plaut.: liberos pudore, liberalitate, metu, Ter.: ut, cum sciatis, quo quaeque res inclinet, retinere aut ante possitis occurrere, Cic.: moderari cursum atque in sua potestate r., Cic.: r. gaudia, rabiem, Ov. – r. labantem disciplinam, im Sinken aufhalten, nicht ganz sinken lassen, Spart. Hadr. 10, 3. – r. in officio, Cic.: animos sociorum in fide, Liv. – retineri nequeo od. non possum u. aegre retineor m. folg. quin u. Konj., retineri nequeo, quin dicam ea quae promeres, Plaut.: tormento non retineri potuit ferreo, quin reciperet se huc esum, Plaut.: retineri non poterant, quin in nostros tela conicerent, Caes.: aegre sunt retenti, quin oppidum irrumperent, Caes. – 2) etw. zurückbehalten, a) im allg. = bewahren, behalten, beibehalten, sich erhalten, behaupten, id egit, ut amicos observantiā, rem parsimoniā retineret, Cic.: retinere servareque amicos, Hor.: ret. se, sich als Freund erhalten, Cic.: inconsultius uxor assumpta, retenta (beibehalten) patientius, Plin. pan.: ius augurum rei publicae causā conservare ac r., Cic.: ius suum, Cic.: statum suum, Cic.: pristinam virtutem, Caes.; vgl. vestigium pristinae dignitatis, Cic.: officium, Cic.: iustitiam (neben colere), Cic.: caritatem in pastores, Cic.: utilitatem in amicitia et fidem, Cic.: hunc morem usque adhuc, Cic.: memoriam suae pristinae virtutis, Caes.: memoriam alcis, Cic.: alqd memoriā, im G. behalten, Cic.; vgl. (v. den Ohren) r. commissa, Hor. – b) prägn.: α) als Gesetz, Regel beibehalten, mit folg. ut od. ne u. Konj., ut Palaemo et Telamo et Plato dicerentur, retinuerunt, Quint. 1, 5, 60: vehementer id retinebatur (man hielt streng darauf), populi comitia ne essent rata, nisi etc., Cic. de rep. 2, 56. – β) im Gedächtnisse bewahren, sich erinnern, Gell. 17, 9, 16: mit folg. Acc. u. Infin., Ulp. dig. 35, 1, 92 in. – II) fest halten, A) eig.: alqm dexterā manu, Plaut.: mulierem per vim, Plaut.: arcum manu, Cic.: iniectā ferreā manu et retentā utrāque nave, Caes. – b) übtr., festhalten = fesseln, ordo ipse annalium mediocriter nos retinet quasi enumeratione fastorum, Cic. ep. 5, 12, 5 (vgl. ibid. § 4): (Picus) ore suo volucres vagas retinere solebat, Ov. met. 14, 340.
rĕtĭnĕō, (7) tĭnŭī, tentum, ēre (re et teneo), tr., ¶ 1 retenir, arrêter : quotiens foras ire volo, me retines Pl. Men. 114, chaque fois que je veux sortir, tu me retiens, cf. Cæs. G. 1, 18, 2 ; 3, 8, 2 ; 3, 8, 3 ; 7, 47, 3, etc.; Cic. Att. 13, 14, 1 ; 13, 33, 4 ; Planc. 100, etc. ; tempestate retentus Cæs. C. 3, 102, retenu, arrêté par le mauvais temps || retenir, maintenir : sinistra manu retinebat arcum Cic. Verr. 2, 4, 74, de la main gauche elle tenait contre elle un arc ; mulierem per vim Pl. Bacch. 843, retenir chez soi une femme de force ; retenta nave Cæs. C. 1, 58, le navire étant maintenu || retenir, garder : armorum parte tertia celata atque in oppido retenta Cæs. G. 2, 32, 4, le tiers des armes ayant été caché et conservé dans la ville ; oppidum Cæs. G. 7, 21, 3, conserver la place, en rester maître, cf. Cic. de Or. 2, 273 ¶ 2 [fig.] a) retenir, arrêter : ut, cum sciatis quo quæque res inclinet retinere possitis Cic. Rep. 2, 44, en sorte que, sachant chaque fois de quel côté peut pencher un gouvernement, vous puissiez lʼarrêter || maintenir : libertas retenta Cic. Off. 2, 24, la liberté maintenue ; Galliam in senatus populique Romani potestatem Cic. Phil. 3, 8, maintenir la Gaule sous la puissance du sénat et du peuple romain [mais in sua potestate Cic. Rep. 1, 45 ] || garder, conserver : illum Pericli sucum Cic. de Or. 2, 93, conserver cette sève de Périclès ; rem, amicos Cic. Quinct. 59, conserver son patrimoine, ses amis ; aliquid memoria Cic. Pomp. 19, ou memoriam alicujus rei Cæs. G. 2, 21, conserver le souvenir de qqch. ; id retinebatur, ne Cic. Rep. 2, 56, on sʼattachait à ce principe, empêcher que ; retinendum hoc esse, ut Cic. Nat. 1, 95, quʼil faut sʼattacher à ce principe, savoir que ; retinere Gell. 17, 9, 16, se rappeler ; b) contenir, maintenir dans des bornes : Cic. Off. 1, 102 ; Fin. 1, 2 ; Ov. M. 3, 566 ; 12, 285 ; aliquem in officio Cic. Amer. 70, retenir qqn dans le devoir, cf. Liv. 25, 40, retineri non potuerant quin... conjicerent Cæs. G. 1, 47, 2, ils nʼavaient pu se retenir de jeter..., cf. Pl. Trin. 641 ; ægre sunt retenti quin... irrumperent Cæs. C. 2, 13, 4, on les empêcha difficilement de faire irruption...
- 1. tegenhouden, ophouden, vasthouden [cohortes apud se; milites in castris; legatos; alqm obsidem als gijzelaar; navicularios gevangennemen; legiones ad urbem; arcum manu]; ➤ tempestate retineri;
- 2. bij zich houden [mercedem; alienum; partem armorum in oppido];
- 3. behouden, bewaren, niet opgeven [statum suum; iustitiam; pristinam virtutem; virtutis memoriam; amicos; alqm in officio; animos sociorum in fide];
- 4. (iets dat veroverd is) behouden, handhaven [oppidum; arces; regnum armis; Graecos sub sua potestate];
- 5. (metaf.) tegenhouden, binnen de perken houden, beteugelen [rabiem; gaudia; lacrimas].
retineo , es, ui, tentum, tinere. 2. (teneo.)
留。阻。遲緩。收。存。— fidem in amicitia 忠信如一日。— modum 不越分。Sinistra manu retinebat arcum 以左手抟弓。Ordo ipse annalium mediocriter nos retinet 即年史之序亦當稍存我等之踪跡也。
Suggest a Translation
See an image
留。阻。遲緩。收。存。— fidem in amicitia 忠信如一日。— modum 不越分。Sinistra manu retinebat arcum 以左手抟弓。Ordo ipse annalium mediocriter nos retinet 即年史之序亦當稍存我等之踪跡也。
Suggest a Translation
See an image
retineō tinuī, tentus, ēre
- re-+teneo, to hold back, keep back, keep, detain, retain, restrain: me, T.: concilium dimittit, Liscum retinet, Cs.: in loco milites, Cs.: venit id tempus, ut retinendus esset, must be kept(to dinner): biduum tempestate retentus, detained, Cs.: nisi iam profecti sunt, retinebis homines: euntem, O.: consulem, L.: naves pro bonis Tarquiniorum ab Aristodemo retentae sunt, i. e. as security, L.: manūs ab ore, O.—To hold fast, keep possession of, retain, keep: arcum manu: retentā utrāque nave, Cs.: mansuetudine provinciam: oppidum, Cs.—Fig., to hold in check, keep within bounds, restrain, check, repress: Pudore liberos, i. e. control, T.: cursum in suā potestate: Gaudia, O.: verba dolore, O.: quos natura retinere in officio non potuisset: si ab hostibus metu retenti sumus, L.: lingua retenta metu, O.: aegre sunt retenti, quin oppidum inrumperent, Cs.—To hold fast, keep, retain: amicos observantiā: gravitatem: ferociam animi in voltu, S.: proeliorum memoriam, Cs.: Nec retinent patulae commissa fideliter aures, H.—To keep, preserve, maintain, uphold: retinere in vitā: integram causam: suum ius: pristinam virtutem, Cs.: caritatem in pastores: de finibus retentae defensaeque sententiae: vehementer id retinebatur, ne, etc., was insisted on. —To occupy, engross, fix the attention of: studium in legendo erectum retinetur: animos hominum in legendo: Ore suo volucrīs vagas, O.
-
…obtulit, decucurrit et ad legionem decimam devenit. Milites non longiore oratione cohortatus quam uti suae pristinae virtutis memoriam retinerent neu perturbarentur animo hostiumque impetum fortiter sustinerent, quod non longius hostes aberant quam quo telum adigi posset, proelii…
Julius Caesar, Gallic War
-
…aliquem ad se mitteret. Conloquendi Caesari causa visa non est, et eo magis quod pridie eius diei Germani retineri non potuerant quin tela in nostros coicerent. Legatum ex suis sese magno cum periculo ad eum missurum et hominibus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…altitudinem acervi armorum adaequarent, et tamen circiter parte tertia, ut postea perspectum est, celata atque in oppido retenta, portis patefactis eo die pace sunt usi. Sub vesperum Caesar portas claudi militesque ex oppido exire iussit ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…fratrem, designari sentiebat, sed, quod pluribus praesentibus eas res iactari nolebat, celeriter concilium dimittit, Liscum retinet. Quaerit ex solo ea quae in conventu dixerat. Dicit liberius atque audacius. Eadem secreto ab aliis quaerit…
Julius Caesar, Gallic War
-
…est, consilio, quod deditione facta nostros praesidia deducturos aut denique indiligentius servaturos crediderant, partim cum iis quae retinuerant et celaverant armis, partim scutis ex cortice factis aut viminibus intextis, quae subito, ut temporis exiguitas postulabat…
Julius Caesar, Gallic War
-
…longe a suis inter hostium cadavera repertus est paululum etiam spirans ferociamque animi, quam habuerat vivus, in voltu retinens. Postremo ex omni copia neque in proelio neque in fuga quisquam civis ingenuus captus est ita cuncti suae hostiumque…
Sallust, Catilina
-
…illis fuit, qui ex parvis opibus tantum imperium fecere, quam in nobis, qui ea bene parta vix retinemus. Placet igitur eos dimitti et augeri exercitum Catilinae Minume. Sed ita censeo publicandas eorum pecunias, ipsos in…
Sallust, Catilina
-
…deque ea re postulant uti referatur. Itaque consulente Cicerone frequens senatus decernit Tarquini indicium falsum videri eumque in vinculis retinendum neque amplius potestatem faciundam, nisi de eo indicaret, cuius consilio tantam rem esset mentitus. Erant eo tempore…
Sallust, Catilina
-
…divino semine fecit ille opifex rerum, mundi melioris origo, sive recens tellus seductaque nuper ab alto aethere cognati retinebat semina caeli ; quam satus Iapeto mixtam pluvialibus undis finxit in effigiem moderantum cuncta deorum. Pronaque cum spectent animalia…
Ovid, Metamorphoses
-
…, signa, tabulas vostras pluris quam rem publicam fecistis si ista, cuiuscumque modi sunt, quae amplexamini, retinere, si voluptatibus vostris otium praebere voltis, expergiscimini aliquando et capessite rem publicam Non agitur de vectigalibus neque de…
Sallust, Catilina