retinens
retinens, holding fast, tenacious, observant
rĕtĭnens, entis, Part. and P. a. of retineo.
retinēns, entis, PAdi. (v. retineo), an etwas festhaltend, auf etwas haltend, retinens iuris et libertatis, Cic.: sui iuris dignitatisque, Tac.: avitae nobilitatis, Tac.: antiqui moris, Tac. – Sallustius proprietatum in verbis retinentissimus, Gell. 10, 20, 10.
rĕtĭnēns, (13) tis, p.-adj. de retineo, qui conserve, attaché à : homo retinens sui juris Cic. Q. 1, 2, 11, homme attaché à ses droits || -tissimus Gell. 10, 20, 10.
retinēns entis, adj.
- P. of retineo, holding fast, tenacious, observant: libertatis: sui iuris, O.: moris, Ta.