retinnio
retinnio, to ring again, resound
rĕ-tinnĭo, īre, v. n.,
- to ring again, resound, Varr. R. R. 2, praef. § 2: in vocibus nostrorum oratorum retinnit quiddam et resonat urbanius, Cic. Brut. 46, 171.
re-tinnio, īre, dagegenklingen, -tönen, illud est maius, quod in vocibus nostrorum oratorum retinnit et resonat quiddam urbanius, ein Klang u. Ausdruck liegt, der feinstädtischer lautet, Cic. Brut. 171: u. tr. – erklingen lassen, isti in fine eadem retinniunt, quae in capite sonuerunt, Cassiod. in psalm. 117 extr.
rĕtinnĭō, īre, intr., tinter en retour, résonner : Cic. Br. 171, v. resono
I § 2.
re-tinniō —, —, īre,
- to ring again, resound: in vocibus oratorum retinnit quiddam.