timid
timid
adj.
P. φοβερός, περιδεής.
Cowardly: P. and V. δειλός, ἄ̆τολμος, Ar. and P. μᾰλᾰκός, Ar. and V. μαλθᾰκός, V. ἄψυχος, ἄ̆ναλκις, ἄσπλαγχνος, κᾰκόσπλαγχνος, φῐλόψῡχος ; see cowardly.
adj.
P. φοβερός, περιδεής.
Cowardly: P. and V. δειλός, ἄ̆τολμος, Ar. and P. μᾰλᾰκός, Ar. and V. μαλθᾰκός, V. ἄψυχος, ἄ̆ναλκις, ἄσπλαγχνος, κᾰκόσπλαγχνος, φῐλόψῡχος ; see cowardly.
TIMID TIMOROUS
timidus: trepidus: anxius: formidinis plenus. SYN. and PHR. in AFRAID FEARFUL.
timidus: trepidus: anxius: formidinis plenus. SYN. and PHR. in AFRAID FEARFUL.
timid:
1. tĭmĭdus: unwarlike and t. men, imbelles timidique, Cic. Off. 1, 24, 83.
2. trĕpĭdus, anxius (in actual fear), ignāvus, (spiritless): v.FEARFUL , COWARDLY .
1. tĭmĭdus: unwarlike and t. men, imbelles timidique, Cic. Off. 1, 24, 83.
2. trĕpĭdus, anxius (in actual fear), ignāvus, (spiritless): v.