ὀκνηρός
ὀκνηρός, shrinking, hesitating, backward, unready, timid
ὀκν-ηρός, ά, όν,
- shrinking, timid, ἐλπίδες -ότεραι Pi. N. 11.22; ἀσθενέας καὶ ὀ. Hp. Acut. 28; -ότερος ἐς τὴν πρᾶξιν Antipho 2.3.5; ἐς τὰ πολεμικὰ -ότεροι Th. 4.55, cf. 1.142; esp. from fear, opp. τολμηρός, D. 25.24; τὸ θῆλυ -ότερον Arist. HA 608b13. Adv. -ρῶς reluctantly, X. An. 7.1.7; ὀ. διακεῖσθαι D. 10.28: Comp. -ότερον X. Cyr. 1.4.6.
- 2 idle, sluggish, Hierocl. Facet. 211, al.
- II of things, causing fear, vexatious, troublesome, ἡμῖν μὲν . . ταῦτʼ ὀκνηρά S. OT 834.
ὀκνηρός, ά, όν, lent, d’où :
I pass.
1 lent, Hpc. 388, 34 ||
2 p. suite, craintif, timide, Pd. N. 11, 22 ; p. opp. à τολμηρός, Dém. 777, 5 ; εἴς τι, Thc. 4, 55 ; Ant. 644, 8, pour faire qqe ch. ||
II act. qui effraie, Soph. O.R. 834 ||
Cp. -ότερος, Pd. l. c. ; Thc. 1, 142 ; 4, 55 ; Ant. l. c. ||
➳ [ὀκν. avec ο bref] Soph. l. c. ; Thcr. Idyl. 24, 35.
Étym. ὄκνος.
1. van pers. timide, aarzelend, bangelijk:
2. van zaken vreeswekkend, afschrikwekkend:
ὀκνηρός, saumselig, bedenklich ; ἐλπίδες ὀκνηρότεραι, Pind. N. 11.22, von der Furcht ; ταῦτʼ ὀκνηρὰ ἡμῖν, Soph. O.R. 834 ; ἐς τὰ πολεμικὰ ὀκνηρότεροι ἐγένοντο, Thuc. 4.55 ; ὀκνηρότερος εἰς τὴν πρᾶξιν, Antiph. 2 γ 5 ; ὀκνηρότερον προσιέναι, Xen. Cyr. 1.4.6 ; dem τολμηρός entgeggstzt, Dem. 25.24, wie dem θρασύς, Luc. Nigr. A.; a.Sp.
ὀκνηρός
- 1diffident ἐλπίδες δʼ ὀκνηρότεραι N. 11.22
ὀκνηρός, ά, όν
ὄκνος
- Ishrinking, hesitating, backward, unready, timid, Pind.; ὀκνηρὸς ἐς τὰ πολεμικά Thuc.:—adv. -ρῶς, Xen., etc.
- IIof things, causing fear, vexatious, troublesome, Soph.