metuens
metuens, fearing, afraid, fearful, timid, apprehensive, anxious
mĕtŭens, Part. and P. a., v. metuo fin.
metuēns, entis, PAdi. (v. metuo), fürchtend, besorgt, bange, in Furcht, m. Genet., metuens legum, Cic.: Roma metuens domini, Lucan.: metuens virgae (Achilles), bange vor der R., Iuven.: captivitatis metuens, Apul.: irae superûm metuens (vor dem Z.), Apul.: metuentior undae, Ov.: metuentior deorum, gottesfürchtiger, Ov. – metuentior in posterum, Tac.
mĕtŭēns, (13) tis, part.-adj. de metuo, qui craint : Hor. S. 2, 2, 110 || -tior Tac. Ann. 13, 15.
metuēns entis, adj.with comp.
- P. of metuo, fearing, afraid, fearful, timid, apprehensive, anxious: homines legum metuentes: futuri, H.: virgae, Iu.: me metuentem expendere casūs, anxiously, V.: metuentius ingenium, O.: metuentior deorum, more god-fearing, O.