reu

1 reu [ῥέου, ῥῆου], root, esp. of rhubarb (usu. w. qualifying adj. or dist. acc. place of origin). reu aliud Pontus aliud parit India primum (H. Hunt. Herb. VI. 2. 11) Med. Stud. LXV 244; Aristoteles precipit Alexandro in sua epistola quolibet mane ipsum reu sumere ‥ quod subtrahit fleuma stomachi ‥ et calorem excitat naturalem Bacon IX 49; reu senith quod est reu Indie, longe melius quam reu Ponticum et barbarum, nusquam invenitur apud Latinos apotecarios Ib. 163; reubarbarum radix est ejusdem fruticis que de barbaria ad nos affertur, reu enim radix interpretatur, et quando reu simpliciter ponitur de reubario [? l. reubarbo] intelligitur Alph. 157.

2 reu v. risa