About Report a problem

Menu

rettatio

1 rettatio [3 rettare+-tio], (leg.) accusation, charge. b state of being accused. 1228 vidit duos homines prioris qui dicebantur capti et retenti in curia episcopi, per rectationem cujusdam probatoris Feod. Durh. 278.  b quodsi infra rectationem aliquis fugerit, dominus solvat were (Leis Will.) GAS 520.
2 rettatio [4 rettare+-tio], (act or process of) retting (flax). celerarius solet accipere theloneum de lino, tempore rotacionis, sc. unam bottam de qualibet cerna Brakelond f. 150v.

Saved

Recent