reubarbarum
reubarbarum, ī, n. u. reuponticum, ī, n., Rhabarber, franz. rhubarbe, Isid. orig. 17, 7, 40: reup., Plin. Val. 2, 14 u. 33. Th. Prisc. 4. fol. 314 (a).
agaricus similitudine coloris purgat fleumam, ~barum coleram
aqua ~bari
~ba vel scamonee cocte in folio plantaginis
pro una uncia de reubarb' et uno quarterio de triasandal'
dicas radices illic reubarbara quasdam, / et coleram purgant cedit et ignis eis
et viola et ~bo et etiam cotidiane in salso fleumate, i. viola et †teubarro [l. reubarbo ]
similiter quod aurum habet virtutem letificandi, quod ~barum purgat talem humorem
~barum diversimode administ[r ]atur: aliquando in colatura tantum, aliquando in electuaria substantia, aliquando in pillulata, aliquando in liquida
~bum radix quedam est que affertur de barbaria
~bario
rubbarus, A.rubarbe ‥ rubarbarum est quedam radix
~barum agreste [? l. rubus agrestis ], i. genesta
reubărbarum, v. rheu-.
Rhabarbarum, Plantæ genus, Gallice
Rhubarbe, Ital.
Reubarbarum solvat pro qualibet libra ponderis libras 2.Johannes de Janua
Reubarbarumdici ait
quasi radix barbaraa
Reu, Radix, et
barbarum; sed alii
Rhabarbarumappellant a fluvio Moscoviæ
Rhaolim dicto, nunc
Wolga, juxta quem crescit hæc planta.