reus
reus, concerned in a thing, party to an action
- Originally, a party to an action (res), either plaintiff or defendant; afterwards restricted to the party accused, defendant, prisoner, etc.: reos appello non eos modo, qui arguuntur, sed omnes, quorum de re disceptatur. Sic enim olim loquebantur, Cic. de Or. 2, 43, 183; cf.: reos appello, quorum res est, id. ib. 2, 79, 321: reus nunc dicitur, qui causam dicit: et item qui quid promisit spoponditve ac debet. At Gallus Aelius, lib. II. Significationum verborum quae ad jus pertinent, ait: reus est qui cum altero litem contestatam habet, sive is egit, sive cum eo actum est, Fest. p. 273 Müll. It is found in this original signif. in the Lex XII. Tab., Fragm. ap. Fest. l. l., which Ulpian periphrases: si judex vel alteruter ex litigatoribus morbo sontico impediatur, Dig. 2, 11, 2, § 3.—
- II In the stricter sense.
- A A party obliged or under obligation to do or pay any thing, one answerable or responsible for any thing, a bondsman, a debtor: reus dictus est a re, quam promisit ac debet. Reus stipulando est, qui stipulatur. Reus promittendo est, qui suo nomine alteri quid pro altero promisit, Fest. pp. 135 and 227; cf. Dig. 45, 2, 1; and: delegare est vice suā alium reum dare creditori vel cui jusserit, ib. 46, 2, 11: pecuniae reus fieri, ib. 16, 1, 17: dotis, ib. 23, 3, 22, § 2: locationis, ib. 19, 2, 13, § 9.—
- 2 Transf., in gen., one who is bound by any thing, who is answerable for any thing, a debtor (very rare): quo intentius custodiae serventur, opportuna loca dividenda praefectis esse, ut suae quisque partis tutandae reus sit, answerable or responsible for, Liv. 25, 30: voti reus, bound by my vow (sc. in having obtained my desire), Verg. A. 5, 237 (voti reus, debitor, Serv.: voti reus: Haec vox propria sacrorum est, ut reus vocetur, qui suscepto voto se numinibus obligat, damnatus autem, qui promissa vota non solvit, Macr. S. 3, 2). —
- B One who is accused or arraigned, a defendant, prisoner, a criminal, culprit (the predominant signif. at all periods and in all styles; cf.: nocens, sons): quis erat petitor? Fannius. Quis reus? Flavius. Quis judex? Cluvius, Cic. Rosc. Com. 14, 42: inopia reorum ... aliquos ad columnam Maeniam reos reperire, id. Div. in Caecil. 16, 50: privato Milone et reo ad populum accusante P. Clodio, id. Mil. 15, 40: reus Milonis lege Plotiā fuit Clodius quoad vixit, id. ib. 13, 35 fin.: facere aliquem reum, to accuse one, Nep. Alcib. 4, 3.— Persons under criminal charges usually put on mourning: rei ad populum Furius et Manlius circumeunt sordidati, Liv. 2, 54, 3 (cf. id. 2, 61; 3, 58; Cic. Verr. 2, 1, 58, § 152). — In fem.: ut socrus adulescentis rea ne fiat, Cic. Fam. 13, 54: tota rea citaretur Etruria, id. Mil. 19, 50: rea es, Sen. Contr. 4, 29. —
- β With a statement of the crime or the punishment, one guilty of any crime, one condemned to any punishment: facti reus, Plaut. Cist. 1, 3, 16 (148): aliquem rei capitalis reum facere, Cic. Verr. 2, 2, 38, § 94; cf. capitis, Quint. 12, 10, 70: avaritiae, Cic. Fl. 3, 7: lenocinii, Quint. 5, 10, 47: parricidii, id. 7, 2, 17: manifesti peculatūs, id. 12, 1, 43 et saep.: Sestius, qui est de vi reus, Cic. Sest. 35, 75; so, de vi, id. Vatin. 17, 41; Quint. 11, 1, 51: de ambitu, Cic. Q. Fr. 3, 3, 2: de moribus, Quint. 4, 2, 3: est enim reus uterque ob eandem causam et eodem crimine, Cic. Vatin. 17, 41: mortis reus, Vulg. Matt. 26, 66: cum equester ordo reus a consulibus citaretur, Cic. Sest. 15, 35. — For the expressions reum facere, agere, peragere, postulare, inter reos referre, etc., v. h. vv.—
- 2 Transf., in gen.: judex sim Reusque ad eam rem, Plaut. Trin. 2, 1, 12 (234): reus fortunae, that was to be blamed for a misfortune, Liv. 6, 24; 9, 8: facinoris, Tac. A. 2, 66: reus agor, Ov. H. 20, 91.— In fem.: fortuna una accusatur, una agitur rea, Plin. 2, 7, 5, § 22: cum rea laudis agar, Ov. H. 14, 120.
sic reus advenit Romanam consul ad urbem / ut vindicta gravis noxam puniret inormem
simul erunt rei in conspectu justi arbitris qui nolunt scire et qui nolunt docere
qui ad ecclesiam ‥ confugerit, si reus est data impunitate vite vel membrorum justicie reddatur. si innocens liberetur
sic rea suffragante Deo commenta fatescunt
obsecro, ne videat, proprios avertat ocellos, / contexit primi quod rea dextra patris
que superna majestas de suo plasmate ‥ disponit, rea peccatorum lippitudo investigare ‥ nequit
si ‥ pars rea contra formam venerit ‥ habebitur pro non defensata
ostenditur ipsa mens rea, non tamen vel suo judicio libera, cum ‥ in vigiliis corporis meminit in ingluviem cecidisse
quem nimius reae conscientiae tenebat dolor
ita ut rea sibi nostra videatur conscientia, si non amaverimus redamantem aut si amantem non redamaverimus
que [mens ] sponte corruit, ream recognoscit
Jude reus scelere
in monasterio locatam ‥ non multo post depulit stupri ream
merito ‥ tu moriere, cum sis lese majestatis reus in Deum et in me
regie majestati reus existit qui regi maliciose suggerit ut propriis rebus spoliatus dominium suum imminuat
fratricidii rea et conscia [soror sancti Kenelmi ]
aliud est esse reum criminis, aliud esse reum capitis; nam esse reum criminis est habere crimen in se, esse reum capitis est esse dignum ut ei auferatur caput
virum sediciosum valde, et prodicione reum
si quis presbiter penitentiam morientibus abnegaverit, reus erit animarum
nonne si forte minus fideliter steterit super custodiam suam, et hostes ipso dormiente irruerint, proditor urbis forte convincetur et reus animarum que intra illam sunt?
secundum divinam legem ‥ mortis reus est et reatu similis Absolon pari nece multandus est
omnes ‥ ipsum reum mortis unanimiter acclamaverunt
conclusiones ‥ sacre doctrine contrarias, et per consequens reas igne
servum illum perdat et were sue reus sit(
qui eos firmabit vel suorum aliquem vel ad eos quemquam mittet, sui ipsius reus sit et omnium que habebit(
sit ipse reus lingue(
esse reum capitis est esse dignum ut ei auferatur caput
judices ‥ vindicantes ‥ reos et latrones
sic vindicta reos plectebat trina Tonantis / usque fugam vitae
reus [AS: ] propitiatione indigetforworht mann
tunc omnes intelligentes causam oraverunt ab ipsa reae indulgentiam atque illa maternus visceribus docta ultro liberavit eam
[Henricus II ] quantumlibet reos longe pronior absolvere quam condemnare
perplura de penis reorum sive gloria salvatorum contemplatum
animadversio, sententia in reum dicta
homo qui sepe fuerit accusatus et reus fiat et nesciat quis eum sumat in plegium(
sermo rhetoris ‥ ad ultimum ‥ damnat reum
inter nobilem domicellam A. H. ‥ actricem ex una et dictum dominum W. suum sponsum reum partibus ab altera
- 1. aangeklaagd (wegens: gen. of de) [parricidii; facinoris; belli; de vi];
- 2. schuldig aan, verplicht tot, verantwoordelijk voor (m. gen.) [fortunae schuldig aan het ongeluk; suae partis tutandae; voti tot het inlossen v.d. belofte verplicht].
犯人。囚犯。被吿。有本分。— avaritiae 被吿慳吝罪。— voti 羽還願者。— Milonis 被彌郎吿者。— tuendae stationis 有護守地方之責。— de vi 被吿强犯他人。
Suggest a Translation
See an image
- res, concerned in a thing, party to an action: reos appello omnīs, quorum de re disceptatur.—Accused, arraigned, defendant, prosecuted, under charges: Milone reo ad populum, accusante P. Clodio: cum a me reus factus sit, was prosecuted: ne quis istis legibus reus fiat: rei ad populum circumeunt sordidati, when under charges before the tribal comitia, L.: ut socrus adulescentis rea ne fiat: tota rea citaretur Etruria: de vi: ob eandem causam et eodem crimine: Nunc reus infelix absens agor, O.—As substm., the defendant, accused, prisoner: innocentem reum condemnatum audiebant: aliter condemnari reus non potest.—Bound, answerable, responsible: ut suae quisque partis tutandae reus sit, L.: voti reus, when bound by my vow, i. e. when my prayer is granted, V.: fortunae, to be blamed for, L.: Quid fiet sonti, cum rea laudis agar?i. e. though deserving praise am accused, O.
-
…P. Autronius et P. Sulla designati consules legibus ambitus interrogati poenas dederant. Post paulo Catilina pecuniarum repetundarum reus prohibitus erat consulatum petere, quod intra legitumos dies profiteri nequiverat. Erat eodem tempore Cn. Piso, adulescens…
Sallust, Catilina
-
…Verrucium esse fateare. laudantur oratores veteres, Crassi illi et Antonii, quod crimina diluere dilucide, quod copiose reorum causas defendere solerent nimirum illi non ingenio solum his patronis, sed fortuna etiam praestiterunt. nemo enim tum ita…
Cicero, in Verrem
-
…de pecuniis repetundis constituta gravissimum, praetorem socios habuisse decumanos. non hoc nunc primum audit privatus de inimico, reus ab accusatore iam antea in sella sedens praetor, cum provinciam Siciliam obtineret, cum ab omnibus non solum ,…
Cicero, in Verrem
-
…, quod hominem odisset et quod eius improbitatem versari in re publica nollet et quod videret eum qui se ab reo pecuniam, cum iudex esset, clam atque extra ordinem accepisse confessus esset, salvum esse non posse, minus…
Cicero, pro Cluentio
-
…dedisset ; proinde, si saperet, videret quid sibi esset faciendum. homo, quamquam erat et Siculus et reus, hoc est et iure iniquo et tempore adverso, ferre tamen atque audire diutius Timarchidem non potuit. facite…
Cicero, in Verrem
-
…quod quaeris, quid scribam nescio. numquam ego vidi tam paris candidatos. Messallae copias nosti. Scaurum Triarius reum fecit. si quaeris, nulla est magno opere commota συμπάθεια, sed tamen habet aedilitas eius memoriam non ingratam…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…est, contentus hac iniquitate iste non fuit ; palam de sella ac tribunali pronuntiat, Sl QVIS ABSENTEM STHENIVM REI CAPITALIS REVM FACERE VELLET, SESE EIVS NOMEN RECEPTVRVUM et simul ut ad causam accederet nomenque deferret, Agathinum ,…
Cicero, in Verrem
-
…contentus hac iniquitate iste non fuit ; palam de sella ac tribunali pronuntiat, Sl QVIS ABSENTEM STHENIVM REI CAPITALIS REVM FACERE VELLET, SESE EIVS NOMEN RECEPTVRVUM et simul ut ad causam accederet nomenque deferret, Agathinum, novum adfinem…
Cicero, in Verrem
-
…ut ex utroque genere, et iuris dicendi et sartorum tectorum exigendorum, ea postuletis quae maxime digna sint eo reo cui parvum ac mediocre obici nihil oporteat. nam ut praetor factus est, qui auspicato a Chelidone surrexisset ,…
Cicero, in Verrem
-
…via decessisse. habetis, iudices, quae in totam causam de moribus A. Cluenti quem illi invidiosum esse reum volunt annos octo meditati accusatores conlegerint, quam levia genere ipso, quam falsa re, quam brevia responsu cognoscite…
Cicero, pro Cluentio
REUS[ACTOR; OBLIGATIONES. ]
The term used by the Romans for the person accused, especially in a criminal trial. In such a case custom required the accused to appear in public in the garb of mourning, with beard and hair in an unkempt condition, in neglected attire, and stripped of every sign of rank. The mere accusation involved some suspension of legal rights, preventing the reus from standing for any office and from exercising the functions of a judge. The higher officials were exempt from criminal accusation while in office and when engaged in the discharge of public business. Lastly, lawsuits between two persons connected by ties of family or office, such as parents and children, patrons and clients, were regarded as inadmissible.