rhetoricoteros
rhetoricoteros, more oratorical
rhētŏrĭcōtĕros, i, adj., = ῥητορικώτερος,
- more oratorical, Lucil. ap. Cic. de Or. 3, 43, 171.
rhētoricōteros, ī, (ῥητορικώτερος), rednerischer, Lucil. 86 (bei Cic. de or. 3, 171). – ➳ Superl. rhetoricotata, Fronto ep. ad amic. 2, 3. p. 191, 8 N. nach der Vermutung von Klußmann.
rhētŏrĭcōtĕrŏs, m. (ῥητορικώτερος), (compar. de rhetoricus ), qui est plus habile rhéteur, plus beau parleur : Lucil. d. Cic. de Or. 3, 171.
rhētoricōteros ī, adj.
- comp., ῥητορικώτερος, more oratorical, Lucil. ap. C.