rhetoricus
rhetoricus, of a rhetorician, rhetorical
rhētŏrĭcus, a, um, adj., = ῥητορικός, of or belonging to a rhetorician, rhetorical.
- I Adj.: nostro more aliquando, non rhetorico loquamur, Cic. de Or. 1, 29, 133: ars, i.e. a treatise on rhetoric, id. Fin. 4, 3, 7: rhetorici doctores, i.e. teachers of rhetoric, Cic. de Or. 1, 19, 86: syllogismus, Quint. 5, 10, 3; 9, 4, 57: libri, books on rhetoric, Cic. de Or. 2, 3, 10. — Hence,
- II Substt.
- A rhētŏrĭca, ae, or rhētŏrĭcē, ēs, f. (the first form in Cic., the latter in Quint.), the art of oratory, rhetoric: dicam, si potero, rhetorice, sed hac rhetoricā philosophorum, non nostrā illa forensi, Cic. Fin. 2, 6, 17: rhetorice est bene dicendi scientia, Quint. 5, 10, 54: et rhetorice, cui nomen vis eloquentiae dedit, id. 2, 1, 5: jus rhetorices, id. prooem. § 23: rhetoricen exercere, id. 2, 1, 3; 2, 15, 24: de rhetorice, id. 2, 15, 10. —
- B rhētŏrĭci, ōrum, m.
- 1 Teachers of oratory, = rhetores, ipsi magistri, qui rhetorici vocantur, Cic. de Or. 1, 12, 52.—
- 2 Books on rhetoric: nisi rhetoricos suos (the erroneously named books de Inventione) ipse adulescenti sibi elapsos diceret (Cicero), Quint. 3, 1, 20; so, in rhetoricis, id. 2, 15, 6; also in sing.: sicut ex Ciceronis rhetorico primo manifestum est, id. 3, 5, 14; 3, 6, 58.—
- C Neutr. plur.: rhētŏrĭca, ōrum, rhetoric: rhetorica mihi vestra sunt nota, Cic. Fat. 2, 4.— Adv.: rhētŏrĭcē, in an oratorical or rhetorical manner, oratorically, rhetorically: rhetorice igitur nos mavis quam dialectice disputare? Cic. Fin. 2, 6, 17: ejus mortem rhetorice et tragice ornare, id. Brut. 11, 43: quam rhetorice! id. Tusc. 3, 26, 63.
rhētoricus, a, um (ῥητορικός), I) zum Rhetor gehörig, des Rhetors, mos, Cic.: professio, Augustin.: ars, Rhetorik, Redekunst, Cic.; wofür auch subst. bl. rhētorica, ae, f. u. rhētoricē, ēs, f. (ῥητορική) Cic. u. Quint. – II) zur Redekunst-, zur Rhetorik gehörig, doctores, Lehrer der Redekunst Rhetoren, Cic.: so auch magistri rhetorici et grammatici Latini, Amm.: artifex rhet., Gell.: libri rhetorici, Lehrbücher der Redekunst, Cic.: auch subst. bl. rhētoricus, ī, m. (sc. liber), Quint. 3, 5, 14, u. Plur. rhētoricī, ōrum, m., Quint. 2, 15, 6 u. 3, 1, 20. – rhētorica, ōrum, n., Rhetorik, Cic. de fato 4: alii rhetorica tongent (verstehen), Enn. fr. var. 28.
rethoricae artis regula
ut tomis dialectica dogmata rerum / et simul rethoricas biblorum disceret artes
non ‥ poetico sed partim rhetorico ‥ sermone
spernit rhetoricis ars ista coloribus uti
me ‥ finales hos terrarum angulos ‥ ~is coloribus insignire velle mirantur
rethoricos ‥ colores
dum alii plurimi Anglorum librarii coram ingeniositatis fluenta inter flores rethoricae per virecta litteraturae pure, liquide lucideque rivantur
“unde dictus est ~a?” “ἀπὸ τοῦ ρητορεύειν, id est copia locutionis”
eam [artem ] ‥ Greci ~am, id est eloquentiam, vocaverunt
imperialem animum ‥ dialectica et rethorica et etiam astronomia ‥ composuit [Alcuinus ]
in causis, actionibus, et foro civili ‥ nullas penitus naturalis ~e partes omittunt
sicut grammatica docet recte loqui, ita ~a docet loqui ornate et apposite ad persuadendum
rethor, orator sive locutor, rethorica, ejus scientia
~a est sermocinalis scientia ratiocinativa circa questionem civilem terminandam
glose super Rethoricam
has arbores intellige esse virtutes que in alias furcantur ut in Rethorica habemus
lego domui scolarium de Balliolo in Oxon' ‥ sentencias super librum Eticorum, Retorice, et Politicorum(
item ~am Aristotelis
rhētŏrĭcus, (16) a, um (ῥητορικός), qui concerne la rhétorique : rhetorico modo Cic. de Or. 1, 133, à la façon des rhéteurs ; artes rhetoricas exponere Cic. de Or. 3, 75, exposer les principes de la rhétorique ; rhetorici doctores Cic. de Or. 1, 86, les maîtres de rhétorique, les rhéteurs, cf. de Or. 1, 52 || rhetorici Quint. 2, 15, 6 ; 3, 1, 20, les livres de rhétorique de Cicéron ; ex Ciceronis rhetorico primo Quint. 3, 5, 14, dʼaprès le premier livre de rhétorique de Cicéron (le de Inventione ) || rhetorica, n. pl., les préceptes de rhétorique : Cic. Fato 4.
rhētoricus
adj.
- , ῥητορικός, of a rhetorician, rhetorical: more rhetorico loqui: ars, i. e. a treatise on rhetoric: doctores, i. e. teachers of rhetoric: libri, rhetorical text-books.—Plur. m. as subst, teachers of oratory.—Plur. n. as subst, rhetoric.